Вариканит — редок минерал од цинк арсенат од триклинскиот кристален систем со Херман-Могенова нотација , кој припаѓа на просторната група P . Се јавува во рудникот Цумеб во Намибија на кородиран тенантит во втората оксидациска зона под хидротермални услови во полиметално наоѓалиште на руда сместено во доломит. Поврзан е со адамит, странскиит, коритнигит, клаудетит, цумкорит и лудлокит. Потеклото на откривањето е во формација на руда од доломит во рамките на оксидирана хидротермална зона, во столбот Е9, 31-во ниво на рудникот Цумеб во Намибија, Југозападна Африка.Anthony, J. W., Bideaux, R. A., Bladh, K. W., and Nichols, M. C. (2000) Handbook of Mineralogy. Volume IV: Arsenates, Phosphates and Vanadates. Mineral Data Publishing Company, Tucson, Arizona, p. 644 Исто така, пронајден е во Лаврион, Грција и Плака, Грција како микроскопски бели иглички.
Откритие лево|мини|200x200пкс|Вариканит, рудник Цумеб , Намибија, 0,9 × 0,4 × 0,1 cm Вариканитот бил откриен од страна на Клајв Квејт во рудникот Цумеб и првпат бил опишан во 1979 година од Келер, Хес и Дан. Името „вариканит“ го носи честа на Валтер Ричард Кан, кој е роден во 1911 година. Тој бил од Бад Бајерсоаен, Германија, и бил трговец и колекционер специјализиран за минерали од Цумеб. Тој бил награден поради неговата поддршка на истражувањата за ретки секундарни минерали. Материјалот за типизација се наоѓа на Штутгартскиот универзитет, Институтот Смитсонијан и Универзитетот Харвард.
Физички својства Вариканитот има совршен расцеп на c-оската {001}; и добар расцеп и на a- и на b-оската ({100} и {010}). Има субхедрални кристали со сечила до 3 × 0,5 × 0,5 mm, издолжен на {100} и сплескан на {010}, со тврдост од приближно 2 како што е прикажано во табела два. Неговата специфична тежина е 4,24 и покажува безбојна до бледо жолта нијанса, заедно со бела линија и стаклест сјај. Овој триклински примерок класифициран под просторната група P се одликува со набраздени кристали до два сантиметри во радијални до субпаралелни агрегати. Прирачникот за минералогија понатаму наведува дека димензиите на клетките на биаксијалниот вариканит треба да се пресметаат како a = 6,710(1) Å, b = 8,989(2) Å и c = 14,533(2) Å, со единечен волумен на клетките од 788,58 Å.
Кристална структура лево|мини|Структура Кристалната структура на вариканитот, определена од податоците од дифрактометарот, содржела шест различни координативни полиедри на цинк со компоненти од As, O и H2O; со координативни броеви шест, пет и четири; и со пет различни комбинации на лиганд. Статијата „Die Kristallstruktur von Warikahnit“ исто така забележува дека водородните врски се тема на расправа и за рамнотежата на полнежот и за инфрацрвените спектри. Неодамнешните податоци покажале дека компатибилноста на релацијата Гледстон-Дејл на вариканитот е рангирана како супериорна (-0,010).
Хемиски состав Вариканитот има хемиска формула Zn3 (AsO4)2·2H2O. Заедно со јоните на арсенат (AsO4)3−, инфрацрвениот спектар открил H2O. Овие молекули на вода присутни во примерокот од вариканит биле одредени со термогравиметриска анализа и се изгубиле на 365°C. И H2O и (AsO4)3− лесно се растворале кога на примерокот се додалетопла хлороводородна киселина (HCL) или азотна киселина (HNO3). По анализата со микросонда, тежинскиот процент на оксиди бил пресметан на следниов начин во табелата веднаш подолу. Хемиски за. Име % As2O5 (арсенски пентоксид) 44,33% ZnO (цинк оксид) 47,85% MnO (манган оксид) 0,40% FeO (железен оксид) 0,19% H2O (вода) 6,32% Вкупно 99,09%
Геолошка појава Единствените познати локалитети на вариканит до денес се рудникот Цумеб во Намибија, Југозападна Африка; и Плака и Лаврион, Грција. Првото откритие на овој тип примерок во рудникот било пронајдено со бел коритнигит, син странскиит, бледо до смарагдно-зелен куприан адамит, кристали на хелмутвинклерит и бели кородирани кристали на клаудетит, лудлокит, цумкорит и лавендулан; додека второто откритие било поврзано само со кварц.
Наводи
Извори Keller, P., H. Hess, and P.J. Dunn (1979) Warikahnit, Zn3[(H2O)2|(AsO4)2], ein neues Mineral aus Tsumeb, Südwestafrika. Neues Jahrb. Mineral., Monatsh., 389–395. Riffel, H., P. Keller, and H. Hess (1980) Die Kristallstruktur von Warikahnit, Zn3[(H2O)2|(AsO4)2]. Tschermaks Mineral. Petrog. Mitt., 27, 187–199.
Категорија:Триклински минерали Категорија:Минерали на цинкот