Зелерит — ураниумски минерал, именуван по неговиот откривач, геологот Хауард Дејвис Зелер. Неговата типична локација е рудникот за ураниум Лаки МЦ во Вајоминг, САД. Бил одобрен од IMA во 1965 година, но првпат бил објавен една година по неговото одобрување.
Својства Зелерит е диморф на мејровицитот и е уранил карбонат. Тој е ацикуларен минерал и се јавува во кристали кои личат на иглички. Може да се појави и како фини влакна слични на мали влакненца. Големината на секој кристал е до 2 mm и расте во грубо радијални агрегати, жилички и инкрустации, се можно е и да се издолжат. Има плеохроични атрибути, што е оптички феномен. Во зависност од тоа која оска се испитува примерокот, може да се случи додека ја менува бојата. При испитување на x или y оската, минералот може да изгледа безбоен, но на z оската се гледа во бледо жолта боја. Минералот, исто така, покажува луминисценција. Под кратка и долга ултравиолетова светлина, тој флуоресцира во зелени дамки, што е типично за соединенијата на ураниум. Целосно хидрираната форма на минералот е лимоново жолта, но при пропуштена светлина има многу бледо жолта боја. Дехидрираната верзија на минералот се нарекува метазелерит.
Зелерит е исто така радиоактивен: концентрацијата на минералот по единици е 280,20, бидејќи се состои од 45,76% ураниум. Останатите состојки се кислород (39,98%), калциум (7,70%), јаглерод (4,62%) и водород (1,94%). Овој редок минерал се формира во зоната на атмосферско распаѓање како производ на оксидација на уранинит-кофинит, во присуство на оксидирачки пирит, каде што pH вредноста е поголема од 7, а парцијалниот притисок на јаглерод диоксидот е поголем од атмосферскиот. Поврзан е со метацелерит, гипс, уранофан, мета-автунит, шоепит, железни сулфиди, лимонит и опал.
Наводи
Категорија:Минерали на ураниумот Категорија:Моноклински минерали Категорија:Карбонатни минерали