Хишам ибн Абд ал-Малик бил десеттиот калиф на Омејадската династија (724–743) и еден од најдолговечните владетели, владеејќи речиси дваесет години. Неговото владеење се смета за период на стабилност, економски развој и културен напредок, но истовремено и за време на големи воени предизвици.
Владеење Роден е околу 691 година како син на Абд ал-Малик ибн Марван и брат на претходните калифи Ал-Валид I, Сулејман и Јазид II. На престолот се искачил во 724 година, наследувајќи го својот брат Јазид II. Хишам бил познат како строг, дисциплиниран и побожен владетел, кој настојувал да ја води империјата со ред и праведност.
За време на неговото владеење, Омејадската империја достигнала голема стабилност. Тој ја зајакнал администрацијата, го подобрил даночниот систем и се грижел за економскиот развој. Хишам бил познат по тоа што поддржувал земјоделството и инфраструктурата, а исто така вложувал во културни и архитектонски проекти.
Воените походи за време на неговото владеење биле значајни, но не секогаш успешни. На запад, муслиманските армии продолжиле со освојувања во Франција, каде што во 732 година биле поразени во битката кај Поатје (Тур) од Карло Мартел – настан што го означил крајот на муслиманската експанзија во Западна Европа. На исток, неговите генерали воделе кампањи во Кавказ и Централна Азија, но се соочувале со силен отпор.
Хишам бил познат и по својата побожност и скромност. Се вели дека живеел релативно едноставно и настојувал да ја води државата во согласност со исламските принципи. Сепак, неговата строгост понекогаш предизвикувала незадоволство кај племињата и гувернерите.
Починал во 743 година, на возраст од околу 52 години, во Дамаск. По него престолот го наследил неговиот братучед Ал-Валид II, чијо владеење било многу пократко и контроверзно.
Категорија:Омејади