Националниот парк Алханај () ја опфаќа областа околу планината Алханај која е во централен фокус и претставува света планина за народот Бурјати, кои денес се една од најголемата домородна група во Сибир.

Планината Алханај е прогласена како света од подоцнежните Монголци, шаманистите и будистите.

Далај-лама направил две неофицијални посети на Алханај. Областа го добила своето име од стара легенда во која принцеза се засолнила од нејзините прогонители на врвот на планината пркосно викајќи додека се приближувале: „Убијте ме!“, што на локалниот бурјатски јазик се преведува како „Алханај“. И покрај античкото име, фокусот денес на будистичките аџии додека се искачуваат по планинската патека е мирот и лекувањето. Паркот се стреми да ја балансира поддршката за континуирано поклонение кон карпестите форми и минералните извори, со зачувување на природата и рекреативниот туризам. Националниот парк Алханај се наоѓа во Трансбајкалскиот (Источен Сибир) регион на Русија, околу 482 км источно од езерото и 12 км северно од северната граница на Монголија. Се наоѓа во административниот регион на округот Агински, Забајкалскиот крај.

Топографија Областа изобилува со степска шума на планини со средна висина (од 1.000-1.200 метри). Паркот се наоѓа во преодната зона помеѓу Источносибирската тајга на север и монголската степска покраина на Евроазиската Степа на југ. Се наоѓа во округот Дулдургински во Агинско-бурјатскиот округ во Забајкалскиот крај. Масивот Алханај (1.663 м) доминира на јужната падина на локалниот планински венец (Моготујскиот венец). Потоците во паркот ја хранат реката Онон, која е една од најзападните притоки на реката Амур, која тече 1609 км до северниот Тихиот океан.

Пејзажите на паркот вклучуваат пошумени планини, стрмни кањони со потоци и водопади, извори и погледи на огромните брановидни рамнини на југ. Врвовите на планините се претежно во облик на купола со голи карпи на места. Карпестите форми на теренот ги одразуваат античките остатоци од вулкани (вклучувајќи ја и самата планина Алханај) и основниот расед на кој областа била центрирана во јура периодот. Има малку езера, но многу мочуришта покрај потоците, а многуте извори се ладни со калциум карбонат.

Клима и екорегион Регионот има субарктичка клима (Според Кепенова класификација на климата Dwc). Сибирскиот висок климатски период ги прави зимите толку суви (обично со околу 5 мм еквивалентни врнежи од дожд месечно) што снежната покривка е многу ограничена. Летата се кратки и релативно ладни. Карактеристично живеалиште се умерените тревни предели, саваната и грмушестите предели. Просечните температури се движат од -24,7 во јануари до 17,3 во јули. Просечните годишни врнежи се 358 мм.

Екорегионот Алханај е даурска шумска степа. Овој регион е опишан како „море од трева што претставува најдобар и најнедопрен пример за недопрен степски екосистем и е исто така една од последните области во Палеарктикот што сè уште поддржува стабилни стада поголеми ‘рбетници“ во полупланинска област.

37-те потоци на паркот го формираат поголемиот дел од сливното подрачје на реката Иља, притока на реката Онон. Екорегионот со слатка вода е реката Умерена Висорамнина, во овој случај означена од Светскиот фонд за природа (WWF) како „Екорегион на слатка вода Шилка (Амур) (WWF ID #619)“. Ридските потоци на регионот Онон немаат риби преселници што се наоѓаат во долниот Амур и се карактеризираат со видовите што се наоѓаат на умерените потоци со стрмни шумски брегови. Во екорегионот е познат само еден ендемски вид риба - сомот Багрид (Pseudobagrus herzensteini), вид за кој е сигурно познат само во ридските потоци на реките Онон и Шилка. Познато е дека во езерата на паркот има 18 видови риби.

Места за поклонение лево|мини|350x350пкс|Карпеста формација „Храмска порта“ Планината Алханај е еден од „Петте свети врвови“ на северниот будизам. Значаен дел од посетителите на паркот се аџии, особено привлечени од специфични знаменитости: минерални извори, карпести релјефи и планински патеки обрабени со карпи. Истакнати се „Демчог Суме“, дом на божеството чувар Алканов Демчог (јидам Чакрасамвара), „Храмовата порта“ - карпа со отвор во центарот низ која минуваат аџиите за лекување и „Наро Хажод“, место за медитација за будистичкото свештенство и други. Будистичките места на планината Алханај вклучуваат патеки и платформи за обреди што треба да ги извршуваат дневните посетители, како и поголеми церемонии што ги одржуваат локалните будистички духовни водачи во различни периоди од годината.

Во паркот има 16 природни култни места, што ги одразуваат различните групи што живееле во областа дури и пред будизмот. Постојат антички пештерски цртежи, гробови со плочки од 6 век п.н.е. разни места поврзани со Бујрати и шамански традиции, две будистички ступи (вклучувајќи ја и едната што го означува местото на слетување на хеликоптерот што го носел Далај Лама при посетата на паркот во 1991 година) и поклоничката „патека до врвот на планината Алханај“.

Растенија Во Алханај постојат три висински зони на растенија: шумско-степска зона во подножјето на планините (900 м), шумски појас (кедар и бор, со малку смрека и ела) и субалпско ниво претежно од ариш кон врвовите. На повисоките нивоа, даурскиот ариш е закржлавен, обично достигнувајќи само 2 метри, со круна свиткана од преовладувачките северозападни ветрови. Други закржлавени по раст на горните нивоа се ползечкиот кедар (висини до 50 см); малини од Сахалин (7–10 см), и сибирски планински јасен (25–35 см); на покаменести места има сибирска смрека. Подрастот на шумскиот појас вклучува евла, врба, рододендрон и боровинка. Кон границите, мелениот бор е вообичаена покривка на земјиштето. Вегетацијата на тундра е отсутна, а степската вегетација најчесто се наоѓа во подножјето на планината Алханај и на југ.

Областа нуди широк спектар на растенија со локална медицинска и народна историја. Една студија од 1996 година идентификувла 340 видови растенија во паркот, од кои 180 имале позната употреба во локалните народни практики, вклучувајќи корен од роза, астрагалус мембранозен (вид млечен граор), бајкалска капа и многу други. Некои ботаничари проценуваат дека во паркот има 700 видови растенија, но областа сè уште не е целосно проучена.

Животни Алханај е одлично живеалиште за птици, со еребици во повисоките грмушести области, еребици во рабните зони, клукајдрвци и оревокршачи во средните шуми и зеби во степските живеалишта на пониските надморски височини. Изобилството на мали глодари привлекува птици грабливки, вклучувајќи орли што гнездат, еја, бувови и мршојадци. Во мочуриштата има многу птици-гадници, вклучувајќи го жеравот Демоазел, патки и крајбрежни птици. Паркот, исто така, обезбедува заштитени зони за гуштери. Најголемите цицачи вклучуваат црна мечка, срна, елен, елен, рис и самур.

Туризам До паркот може да се стигне од Чита, Забајкалски крај, по автопатот A167 до градот Дулдирга (250 км). Градот Чита е на Транссибирската железница, 6.199 км источно од Москва и 3.900 км западно од Владивосток.

Како и повеќето национални паркови во Русија, Алханај е поделен на посебни зони, обезбедувајќи заштитени подрачја за природата, подрачја со ограничено управување со ресурси и рекреативни зони за туристите. Рекреативните зони имаат добро развиени патеки до знаменитостите за сите возрасти и способности. На влезот се наплаќа такса, а вработените во паркот се достапни како водичи за туристички групи и поединци. Сместување е достапно во два различни хостели (управувани од паркот и локалната самоуправа), изнајмување надворешни колиби и кампови.

Галерија

Поврзано

Буријати, локална домородна група Чита, Забајкалски крај

Наводи

Надворешни врски

Категорија:Национални паркови во Русија Категорија:Координати на Википодатоците Категорија:МСЗП-Категорија II