Елени „Лела“ Карајани (; 1898 – 8 септември 1944) — грчки водач на отпорот за време на Втората светска војна, која работела на координирање на грчките ќелии на отпорот и нивните активности против окупаторските сили на Оската. Откако била заробена и мачена од Германците во 1944 година, Карајани била испратена во концентрациониот логор Хајдари, каде што продолжила да организира отпор против Германците. Таа била погубена со стрелачки вод на 8 септември 1944 година.

Биографија Лела Карајани била родена во Лимни, Евбеја. Пред Втората светска војна, Карајани била домаќинка во Атина. Нејзиниот сопруг бил фармацевт, а двојката заедно имала седум деца. Кога силите на Оската ја нападнале и окупирале Грција во 1941 година, Карајани им обезбедувале лекови на британските војници што се повлекувале, а подоцна им помогнале на некои заостанати војници да избегаат од земјата. Како што продолжувала окупацијата, семејството сè повеќе се вклучувало во растечкото движење на отпорот против тогашните италијански окупатори на Атина; ова на крајот резултирало со тоа што Лела, нејзиниот сопруг и нејзините постари синови се приклучиле на Националната републиканска грчка лига, попозната по грчкиот акроним ЕДЕС. Лела формирала своја ќелија во рамките на поширокото движење, со кодно име „Бубулина“ по нејзината прабаба Ласкарина Бубулина, грчка капетанка која се борела против Отоманската империја за време на Грчката војна за независност.

Карајани и нејзините сопартијци работеле од аптеката на нејзиниот сопруг во Атина и од манастир во Мегара. Ќелијата дистрибуирала информации до други ќелии, шверцувала барани лица во области контролирани од грчките партизански сили и фалсификувала документи, и се координирала со британското воено разузнавање за да ја попречи окупацијата на Оската.

Во јули 1944 година, Карајани била уапсена во Атина од страна на германските окупаторски сили. Таа била однесена во седиштето на СС на улицата Мерлин, позната кај некои грчки затвореници како „Пеколна куќа“. Таму, таа била мачена неколку дена пред да биде испратена во концентрациониот логор Хајдари на периферијата на Атина. Додека била интернирана, Лела продолжила да координира напори за отпор против Германците. Сепак, таа и другите заробени членови на отпорот биле погубени со стрелачки вод утрото на 8 септември 1944 година, само 34 дена пред Атина да биде ослободена од сојузничките сили.

Наследство По војната, Лела Карајани и нејзиното семејство (нејзиниот сопруг, ќерките и синовите ја преживеале војната) биле почестени за нивните напори за време на конфликтот. Биста на Карајани била нарачана од Сојузот на грчки жени научници во 1963 година. Во 2011 година таа била признаена како Праведна меѓу народите.

Една улица во центарот на Атина била именувана по неа (ул. Лелас Карајани, поранешна улица Лимну), во близина на нејзината куќа - сега сопственост на Општина Атина.

Галерија

Наводи

Категорија:Починати во 1944 година Категорија:Родени во 1898 година