Ахмед Калиграф (, познат и како Христодулос; ? — 3 мај 1682) — османски калиграф и новомаченик на Православната црква.
Житие Роден е во XVII век во Цариград (денешен Истанбул) во богато муслиманско турско семејство. Работел како високопоставен калиграф и секретар во државната архива на Османската империја, во службата на главниот дефтердар (финансиски управител). Бил неженет, но според исламските обичаи имал конкубина — православна Русинка, како и уште една постара робинка.
Според житието, Ахмед им дозволувал на робинките слободно да посетуваат православна богослужба. Еден ден забележал дека неговата конкубина по литургија се враќа со необичен пријатен мирис од устата. Таа му објаснила дека мирисот доаѓа од нафората и светената вода што ги примила во црквата. Ова го разбудило неговото интересирање за христијанството.
Покрстување Ахмед побарал и добил дозвола тајно да присуствува на Божествена литургија во една цариградска црква, која ја служел Вселенскиот патријарх (според некои извори — Јаков I). За да не биде препознаен, облекол христијанска облека и носел син турбан (боја што ја носеле христијаните во Османската империја).
За време на литургијата, според преданието, тој бил сведок на чудо: од прстите на патријархот излегувале зраци светлина кои паѓале врз главите на верниците, но не и врз неговата. Во некои верзии на житието се споменува и дека патријархот се движел без да ја допира земјата, а од потирот (чашата за причест) исто така излегувала светлина. Ова доживување длабоко го потресло и го натерало да побара Свето Крштевање, кое го примил тајно. По крштевањето го зел христијанското име Христодулос („роб на Христос“).
Мачеништво Некое време живеел во тајност како христијанин. Еден ден, во разговор со група османски службеници, Ахмед отворено ја изјавил својата вера со зборовите дека „најголемото нешто на светот е христијанската вера“. Кога бил директно прашан, мирно потврдил дека е христијанин.
Веднаш бил уапсен, тепан и изведен пред кадијата. Таму смело ја исповедал верата и одбил да се откаже од неа. Бил затворен шест дена без храна и вода. По излегувањето од затворот, изјавил дека постот го прочистил и дека Христос му ги открил тајните на верата.
Бил изведен и пред султанот Мехмед IV, но и таму останал непоколеблив. На 3 мај 1682 година бил осуден на смрт и обезглавен. Телото му било фрлено во Босфорот. Според христијанското предание, местото каде паднало телото светело со необична светлина.
Наводи
Категорија:Православни светци Категорија:Починати во 1682 година