Ајви Форман Луис ( — ) — американски ботаничар и генетичар кој две децении бил декан на Вирџинскиот универзитет и бил основач на Вирџинската академија на науките. Застапник на евгениката во текот на целата своја кариера, во последните негови години, заедно со неговата сестра Нел Батл Луис го привлекле националното внимание поради тоа што биле противници на расната десегрегација во јавното образование, особено во случајот Браун против Одборот за образование.
Ран живот Луис бил роден во Роли, Северна Каролина, син на истакнат лекар и службеник за јавно здравје, Ричард Хенри Луис. Имал двајца браќа како и полусестра Нел Батл Луис. Дипломирал (1902) и магистрирал (1903) на Севернокаролинскиот универзитет, а докторирал на Универзитетот Џонс Хопкинс (1908).
Кариера Во 1915 година, претседателот на Вирџинскиот универзитет, Едвин А. Алдерман, го вработил како професор по биологија и земјоделство, и почнал да ја модернизира институцијата и да го зголемува нејзиниот истражувачки принос. Луис станал популарен на универзитетот, како и важен во научната заедница на државата - помагајќи во основањето на Вирџинската академија на науките а бил и прв претседател. Луис бил назначен за декан на универзитетот во 1934 година и (по реорганизација), декан на Колеџот за уметности и науки во 1946 година, до неговото пензионирање во 1953 година. Тој бил погребан на гробиштата на Вирџинскиот универзитет.
Препознатливиот курс на Луис бил Биологија C1: Еволуција и наследност. Тој обезбеди голем дел од научната основа за движењето на евгениката, сега најпознато по дискредитираната правна одлука во случајот Бак против Бел (1927). Во 1920-тите, Луис се залагал за државните Американски англосаксонски клубови како средство за спречување на апокалиптичкото „расно распаѓање“, вклучително и држење предавање „Што биологијата му кажува на човекот од денес“. Луис затоа соработувал со поранешниот студент Џон Пауел, мајорот Ернест Севиер Кокс и д-р Валтер Плекер (лекар кој како државен регистратор енергично го спроведувал Законот за расен интегритет од 1924 година). Подоцна, тој постојано советувал да не се вработуваат академици кои би ја довеле во прашање неговата група евгеничари или да се залагаат за еколошки решенија за социјалните проблеми, или дури и критички да ги испитуваат јужните традиции, како и да ги критикуваат еврејските социолози. Луис безуспешно се спротивставил на приемот на Грегори Свансон, кој се запиша на правниот факултет на универзитетот во есента 1950 година, согласно наредба на федералниот суд по победите на NAACP во случаите „Свит против Пеинтер“ и „Меклорин против Оклахома Стејт Регентс“, но Свансон заминал околу една година подоцна откако се соочил со „преголемата клима на расно непријателство и вознемирување“ што ја доживеал. Така, Волтер Н. Ридли, професор на Вирџинскиот државен колеџ, кој пристигнал еден семестар откако Свансон, всушност станал првиот добитник на постдипломски студии на УВА (неговиот докторат по образование бил првиот таков доделен на црнец од голема јужна институција). За време на масовната криза на отпорот во Вирџинија, главно по неговото пензионирање, Луис се обидел да „ја задржи линијата“ и да ја ограничи десегрегацијата на симболични поединци, земајќи активно учество во радикалните „Бранители на државниот суверенитет и индивидуалните слободи“.
Луис бил член на Американската академија на уметностите и науките како и претседател на Американското друштво на природонаучници (1939), Американското биолошко друштво (1942) и Американското ботаничко друштво (1949).
Наводи
Категорија:Членови на Американската академија на уметностите и науките Категорија:Американски генетичари Категорија:Починати во 1964 година Категорија:Родени во 1882 година Категорија:Ботаничари со авторски кратенки Категорија:Американски ботаничари Категорија:Американско ботаничко друштво