„Дневникот на Џулиус Родман, како извештај за првото патување преку Карпестите Планини на Северна Америка што некогаш го постигнал цивилизиран човек“ — недовршен фељтонски роман од американскиот автор Едгар Алан По, објавен во 1840 година.

Содржина „Дневникот на Џулиус Родман“ е фикционализиран извештај за првата експедиција низ Западната Пустина, преминувајќи ги Карпестите Планини. Дневникот ја опишува експедицијата од 1792 година предводена од Џулиус Родман по реката Мисури кон северозапад. Оваа експедиција од 1792 година би го направила Родман првиот Европеец што ги преминал Карпестите Планини. Подробниот дневник ги опишува настаните од најизненадувачка природа и ги раскажува „неспоредливите пресврти и авантури што ги доживеале неколку мажи во земја која дотогаш никогаш не била истражена од „цивилизиран човек“.“

Џулиус Родман бил англиски иселеник кој прво се населил во Њујорк, а потоа се преселил во Кентаки и Мисисипи. Неговата експедиција, која тргнала од Милс Поинт по реката Мисури со неколку придружници, била опишана во дневник. Ракописот на дневникот го доставил неговиот наследник, Џејмс Е. Родман.

Родман е придружуван на неговата експедиција од Пјер Жуно; Александар Вормли; Тоби; Ендру Торнтон; и петте браќа Грили, Џон, Роберт, Мередит, Френк и Поиндекстер. Групата е опишана како „обични патници за задоволство“, напуштајќи ги комерцијалните или финансиските мотиви. Тие патувале со кану и со чамец долг триесет стапки, кој бил непробоен. Патниците ги опишале Белите Карпи на Мисури: „Лицето на овие извонредни карпи, како што може да се претпостави, е карирано со различни линии образувани од капењето на дождовите врз мекиот материјал, така што плодна фантазија лесно би можела да ги замисли како џиновски споменици изградени од човечка уметност и изрезбани со хиероглифски елементи“. Во последното поглавје, опишан е свиреп напад од два гризли врз групата: „Едвај имавме време да си кажеме збор еден на друг пред две огромни кафеави мечки (првите што ги сретнавме за време на патувањето) да се стрчаат кон нас со отворени усти од грмушки од рози“. Нивната свирепост била подробно опишана: „Индијанците многу се плашат од овие животни, и со причина, бидејќи тие се навистина впечатливи суштества, поседуваат огромна сила, со нескротлива свирепост и најпрекрасната издржливост на животот.“ Член на групата, Грили, е нападнат од една од мечките. Родман и друг член, Пророкот, му помагаат. Тие ја застрелуваат мечката, но не можат да го спречат нападот. Потоа, нападнати се и Родман и Пророкот. Притиснати на карпата, тие се спасени од смрт од Грили, кој ја застрелува мечката од непосредна близина: „Нашиот избавител, кој се борел со многу мечки во својот живот, намерно го ставил пиштолот во окото на чудовиштето, а содржината му влегла во мозокот.“

Историја на издаање мини|Корица од 1947 година на препечатено издание од „Колт прес“ со обоени гравури на дрво од Малет Дин мини|Насловна страница од препечатено издание од 1947 година од „Колт прес“, Сан Франциско Шест продолжетоци од романот биле објавени во изданијата од јануари до јуни на списанието „Бартон џентлеменс магазин“ (Barton’s Gentleman’s Magazine) во 1840 година. Во тоа време, По бил хонорарен уредник во списанието. Бил отпуштен од работата во јуни 1840 година од Вилијам Бартон и одбил да го продолжи романот.

Делото било препечатено во 1947 година од страна на „Колт прес“ во Сан Франциско како книга со тврд повез со гравури на дрво од Малет Дин и со вовед од Џејн Бисел Грабхорн. Во 2008 година, „Пушкин прес“ го преиздал романот во ново илустрирано издание со поговор од Мајкл Дејвид. Во 2009 година, Крис Аруфо направил аудио-снимка од романот како дел од серија.Sova, Dawn B. Edgar Allan Poe: A to Z. Checkmark Books, 2001. p. 119

Прием Во 1840 година, членовите на Сенатот на Соединетите Американски Држави верувале дека приказната е вистинита. Роберт Гринхау (1800–1854), роден во Ричмонд, Вирџинија, чие семејство можеби го познавало По, напишал пасус за работата во Документот на Сенатот на САД од 26-тиот Конгрес, 1-ва сесија, Том IV (1839–40), страници 140-141, насловен како „Мемоари, историски и политички, на северозападниот брег на Северна Америка и соседните територии; илустрирани со мапа и географски поглед на тие земји“. Во документот се наведува: „Овде е соодветно да се забележи извештајот за експедиција низ американскиот континент, направена помеѓу 1791 и 1794 година, од група граѓани на Соединетите Американски Држави, под водство на Џулиус Родман, чиј дневник неодамна е откриен во Вирџинија, а сега е во процес на објавување во периодично списание во Филаделфија“ Гринхау признал дека нема целосен извештај за целата експедиција.

Оваа ненамерна „измама“ на американскиот Сенат укажува на способноста на По да додаде кредибилитет на својата фикција. Во 1844 година, „Мемоарите“ на Гринхау биле проширени и препечатени во облик на книга како „Историја на Орегон и Калифорнија и други територии на северозападниот брег на Северна Америка“. Во второто издание, референците за Џулиус Родман биле отстранети, што укажувало дека Гринхау дознал за својата грешка.Jackson, David K. "Marginalia" from Poe Studies, vol. VII, no. 2, December 1974, p. 47

Наводи

Надворешни врски

Online version of The Journal of Julius Rodman. Irving, Cooper and Poe. Burton's Gemtleman's Magazine, Volumes 6-7, 1840, containing The Journal of Julius Rodman. 1902 The Complete Works of Edgar Allan Poe, edited by James A. Harrison, New York, George D. Sproul.

Категорија:Дела на Едгар Алан По Категорија:Американски романи од 1840 година Категорија:Незавршени романи