Ахани против Канада (Министер за државјанство и имиграција) 1 SCR 72; 2002 SCC 2 — значајна одлука на Врховниот суд на Канада во областите на уставното право и административното право. Тоа е придружен случај на Суреш против Канада (Министер за државјанство и имиграција), 1 SCR 3. И двата случаи се однесуваат на постапката за отстранување на бегалци од Конвенцијата од причини поврзани со националната безбедност според Законот за имиграција, RSC 1985, и се занимаваат со прашања за процедурална праведност.

Позадина Мансур Ахани влегол во Канада во 1991 година, барајќи статус на бегалец согласно Конвенцијата. Во 1993 година, министерот за државјанство и имиграција поднел безбедносен сертификат за депортација на Ахани врз основа на извештај од Канадската безбедносно-разузнавачка служба. Службата тврдела дека добиле докази дека Ахани бил обучен убиец кој работел со Министерството за разузнавање и национална безбедност на Иран. Ахани признал дека бил поврзан со МРНБИ и откако добил воена обука, негирал дека е убиец. Ахани тврдел дека веројатно ќе се соочи со тортура доколку биде депортиран во Иран и дека депортацијата под овие околности би била повреда на основната правда, право гарантирано со Член 7 од Канадската повелба за права и слободи.

Одлука на Судот Како и во случајот Суреш против Канада (Министер за државјанство и имиграција), Судот пресудил дека кога бегалец ќе воспостави prima facie случај дека депортацијата може да доведе до тортура, тој има право на повисок степен на процедурална заштита од онаа што ја предвидува Законот за имиграција. Особено, подносителот на жалбата има право да го знае целиот случај против него и да му се даде целосна можност да одговори писмено. На подносителот на жалбата мора да му се дозволи да ги побие тврдењата и доказите и да ги достави своите сопствени докази. Конечно, подносителот на жалбата има право да добие писмени причини за одлуката на министерот.

Во овој случај, судот пресудил дека се исполнети барањата за процедурална правичност. Овој исход се разликува од случајот Суреш, каде што Судот пресудил дека барањата за процедурална правичност не се исполнети и наредил ново сослушување. Одлучувајќи едногласно, Судот заклучил:Уверени сме дека Ахани беше целосно запознаен со случајот на министерот против него и дека му беше дадена целосна можност да одговори. И покрај тоа што процедурите коишто беа применети можеби не се усогласени докрај со оние што ги предлагаме во Суреш, уверени сме дека тоа не го оштетило. Заклучуваме дека процесот кој му беше овозможен на Ахани беше во согласност со принципите на фундаменталната правда и би ја отфрлиле оваа основа за жалба.

Поврзано

Судски одлуки на Врховниот суд на Канада

Наводи

Категорија:Историја на човековите права