мини|320x320пкс|Квадрокоптер со камера Квадрокоптер или квадротор — вид на хеликоптер или мултикоптер кој има четири ротори.
Иако квадроторските хеликоптери и конвертиплани веќе долго време експериментално летале, конфигурацијата останала куриозитет сè до појавата на современото беспилотно летало, или дрон. Малата големина и ниската инерција на беспилотните летала овозможуваат употреба на особено едноставен систем за контрола на летот, што значително ја зголемило практичноста на малиот квадротор во оваа примена.
Начела на функционирањето Секој ротор произведува и подигнување и вртежен момент околу своето средиште на вртење, како и отпор спротивен од правецот на летот на леталото.
Квадрокоптерите главно имаат два ротори што ротираат во насока на стрелките на часовникот и два што ротираат спротивно од стрелките на часовникот. Контролата на летот се обезбедува со независно менување на брзината, а со тоа и на подигнувањето и вртежниот момент, на секој ротор. Наклонот и превртувањето се контролираат со промена на нето средиштето на гравитација, а скршнувањето се контролира со промена на нето вртежниот момент.
За разлика од конвенционалните хеликоптери, квадрокоптерите обично немаат циклична контрола на наклонот, при што аголот на лопатките се менува динамички додека ротираат околу главината на роторот. На почетокот, квадрокоптерите (тогаш наречени квадротори или едноставно хеликоптери) се сметале за можно решение за некои од постојните проблеми во вертикалниот лет. Проблемите со контролата предизвикани од вртежниот момент можат да се отстранат со обратно ротирање на лопатките на роторот, а релативно кратките лопатки се многу полесни за конструирање. Голем број дизајни со екипаж се појавиле во 1920-тите и 1930-тите. Овие летала биле меѓу првите успешни летала потешки од воздухот за вертикално полетување и слетување. Сепак, раните прототипови страдале од лоши перформанси, а подоцнежните прототипови барале прекумерен напор на пилотот, поради слабото зголемување на стабилноста и ограниченото овластување за контрола.
Вртежен момент Ако сите четири ротори ротираат со иста аголна брзина, при што два се вртат во насока на стрелките на часовникот и два спротивно од стрелките на часовникот, нето вртежниот момент околу оската на отстапување е нула, што значи дека нема потреба од опашен ротор како кај конвенционалните хеликоптери. Отстапувањето е предизвикано од неурамнотежена рамнотежа во аеродинамичните моменти.
Шемата на реактивните вртежни моменти на секој мотор на квадрокоптер, поради ротирачките ротори. Роторите 1 и 3 ротираат во една насока, додека роторите 2 и 4 ротираат во спротивна насока, обезбедувајќи спротивни вртежни моменти за контрола.
Сите квадрокоптери се предмет на нормална аеродинамика на роторното летало, вклучувајќи ги и условите на вртложни прстени.
Механичка структура Главните механички компоненти се трупот или рамката, четирите ротори и моторите. За најдобри перформанси и наједноставни алгоритми за контрола, моторите и пропелерите се на еднакво растојание.
Коаксијални ротори За да се обезбеди поголема моќност и стабилност при намалена тежина, квадрокоптерот, како и секој друг мултиротор, може да користи конфигурација со коаксијален ротор. Во овој случај, секоја рака има два мотори кои работат во спротивни насоки (еден свртен нагоре, а еден свртен надолу).
Операции
Автономен лет Конфигурацијата на квадрокоптерот е релативно лесна за програмирање за автономен лет. Ова овозможило опити со сложено однесување на роење врз основа на основ на сенсинг на соседните дронови.
Издржливост Најдолгото време на лет постигнато со квадрокоптер напојуван со батерии било 2 часа, 31 минута и 30 секунди. Рекордот го поставил Фердинанд Кикингер од Германија во 2016 година. При поставувањето на рекордот, Кикингер користел литиум-јонски батерии со висок капацитет со ниска стапка на празнење и ја отстранил непотребната тежина за да ја намали потрошувачката на енергија и да ја продолжи издржливоста.
Алтернативни извори на енергија како што се водородните горивни ќелии и хибридните гасно-електрични генератори се користат за драматично продолжување на издржливоста поради зголемената густина на енергија и на водородот и на бензинот.
Историја Првиот аеродин потежок од воздухот што полетал вертикално бил хеликоптер со четири ротори дизајниран од Луј Бреге. Бил испробан само во врзан лет и на висина од неколку стапки. Во 1908 година, било објавено дека летал „неколку пати“, иако подробностите се оскудни.
Етјен Оемикен вршел опити со концепт на роторски летала во 1920-тите. Меѓу концептите што ги испробал бил Оемикен бр. 2, кој користел четири ротори со две лопатки и осум пропелери, сите погонувани од еден мотор. Аголот на лопатките на роторот можел да се менува со свиткување. Пет пропелери, кои ротираат во хоризонтална рамнина, ја стабилизирале машината странично. Друг пропелер бил монтиран во носот на леталото за управување. Преостанатата двојка пропелери функционирала како негов преден погон. Леталото покажало значителен степен на стабилност и зголемена точност на контролата за своето време и направило над илјада пробни летови во средината на 1920-тите. До 1923 година можело да остане во воздух по неколку минути, а на 14 април 1924 година го поставил првиот рекорд за растојание за хеликоптери од 360 метри. Покажало способност да изврши кружен лет, а подоцна го завршил и првиот лет во затворен круг од 1 к со роторско летало. Употреба и варијанти
Квадрокоптерите сè повеќе се користат поради нивната можност да носат дигитална камера и поради новите агли на снимање што ги нудат откако ќе бидат во лет, благодарение на нивната стабилност. Операторот обично ги прима сликите непосредно на таблет, паметен телефон или контролна станица или ги презема по летот. Овој вид на дрон може да се користи во роеви за различни задачи.
На тркачките дронови, домен повеќе резервиран за моделари, каде што дроновите се склопуваат и модифицираат за потребите на корисниците, забрзувањето од 0 до 100 км/ч може да биде и под една секунда, а стабилизаторите често се кратат за да се зголеми способноста за маневрирање. Се користат наглавни дисплеи за имерзивно пилотирање (субјективен лет со поглед), за разлика од пилотирањето со непосреден поглед. Се користат побрзи системи за пренос, дозволувајќи пречки на екранот (шум, ниска резолуција) со цел да се избегне латентност.
Исто така, постојат октороторни дронови кои личат на квадроторни дронови бидејќи имаат коаксијални мотори, што значи два на иста рака. Моторите се монтирани еден врз друг и ротираат во спротивни насоки (систем на редундантност).
Професии поврзани со квадрокоптерите Појавата на квадрокоптерот овозможило создавање нови методи на работа во неколку области.. Овие беспилотни летала ги користат новинари, филмски работници и фотографи за снимање воздушни снимки, но исто така и служби за итни случаи и интервенции како што се полицијата (следење на демонстрации. или надзор).), пожарникарите и армијата.
Тие се користат и за теренски истражувања со употреба на сите видови сетилници. Истражувањета може да бидат тополошки, хемиски, волуметриски, и овозможуваат на пример проценка на залихите или проверка на опрема која е тешко достапна..
Некои квадрокоптери дури ги користат и криминалците, на пример за доставување нелегална стока во затворите.. Наводи
Категорија:Беспилотни летала Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ