Александар Каратеодори-паша (; ) (Цариград, 1833 – Цариград, 1906) — отомански државник, дипломат и правник од грчко фанариотско потекло. Тој бил еден од најистакнатите немуслимански службеници во Отоманското Царство во втората половина на XIX век и прв немуслиман министер за надворешни работи на Империјата.
Животопис Роден е во 1833 година во Цариград, во истакнато фанариотско семејство. Татко му, Стефанос (Истефанаки) Каратеодори, бил личен лекар на султанот Махмуд II. Мајка му, Локуа Ханим, потекнувала од влијателното фанариотско семејство Маврокордатос (ќерка на Александар Маврокордатос). Семејството имало корени од Боснаќој (Виса) кај Одрин.
Студирал право и математика во Париз, каде што стекнал докторат по право на Сорбона — реткост меѓу османлиските државници од тоа време. По враќањето во Империјата, тој влегол во државна служба, најпрво во Преведувачката соба (Tercüme Odası), а потоа на различни позиции во администрацијата.
Во периодот 1874–1876 бил амбасадор во Рим. Во 1878 учествувал во прелиминарните преговори со Русија за Санстефанскиот Договор. Истата година, како министер за јавни работи (Нафиа назари), бил поставен за прв полномошник на османлиската делегација на Берлинскиот конгрес (13 јуни – 13 јули 1878). Таму успешно придонел за ревизија на тешките услови од Санстефанскиот мировен договор во полза на Османлиското Царство, што резултирало со Берлинскиот договор.
Во ноември–декември 1878 г. кратко време бил валија на Крит, со задача да ги смири меѓуетничките тензии. Од декември 1878 до јули 1879 г. ја извршувал функцијата министер за надворешни работи (Хариџие назари) — првиот немуслиман на оваа висока функција. Од 1885 до 1895 г. бил кнез на автономниот остров Самос, период кој се смета за еден од најпросперитетните во модерната историја на островот. Во 1895–1896 г. повторно бил валија на Крит, но не успеал целосно да ги смири немирите и поднел оставка.
Зборувал повеќе јазици (грчки, турски, арапски, персиски, латински, француски, италијански, англиски и германски) и се занимавал со математика, археологија, историја и литература. Меѓу другото, го превел од арапски на француски математичкиот трактат за четириаголникот на Насир ал-Дин ал-Туси (објавен 1891).
Починал во 1906 година во Цариград; гробот му е во дворот на црквата „Успение на пресв. Богородица“ во Јениќој.
Категорија:Отомански министри Категорија:Отомански политичари Категорија:Паши Категорија:Фанариоти