мини|Владимир Вазов Владимир Минчев Вазов (14 мај 1868, Сопот – 20 мај 1945, Рибарица) бил бугарски офицер и генерал-потполковник, познат првенствено по командувањето со бугарските сили во успешната одбрана на Доjранската позиција за време на Првата светска војна. Тој бил и градоначалник на Софија од 7 април 1926 до 14 март 1932 година.
Ран живот и образование Владимир Вазов е роден на 14 мај 1868 година во градот Сопот, во семејството на Минчо Вазов и С'ба Хаџиниколова. Бил брат на познатиот бугарски писател и поет Иван Вазов, на генералот Георги Вазов и на политичарот Борис Вазов.
Во 1886 година се запишал во Военото училиште во Софија, кое го завршил во 1888 година. Потоа започнал офицерска кариера во бугарската артилерија. Своето стручно образование го надополнувал и во странство, меѓу другото во Германија и во артилериското училиште во Царско Село, Русија.
Воена кариера Вазов учествувал во Балканските војни (1912–1913). Во Првата балканска војна командувал со 4-тиот скорострелен артилериски полк во состав на 1-та пешадиска софиска дивизија. Неговата единица учествувала во борбите кај Гечкенли, Љуљебургас и Чаталџа.
Во текот на Првата светска војна (1914–1918) ја достигнал највисоката точка во својата воена кариера. Како командант на 9-та Плевенска пешадиска дивизија ја организирал одбраната на Доjранската позиција на Македонскиот фронт.
Најпозната е Доjранската битка од 16 до 18 септември 1918 година, кога бугарските сили под негово командување успешно го одбиле сојузничкиот напад. Одбраната била заснована на добро организиран систем на утврдувања, артилериска поддршка и координација на единиците. Доjранската операција останала еден од најпознатите примери на успешна одбранбена операција во бугарската воена историја.
Во 1920 година Вазов се повлекол од активната воена служба со чин генерал-потполковник.
Градоначалник на Софија На 7 април 1926 година Владимир Вазов бил избран за градоначалник на Софија и на функцијата останал до 14 март 1932 година.
За време на неговото управување бил ставен акцент на модернизацијата на градот и подобрувањето на работата на градските служби. Била реорганизирана пожарната служба, се проширувала електричната мрежа и се подобрувал јавниот транспорт. Во овој период започнала и изградбата на водоводниот систем „Рила–Софија“, кој бил завршен во 1933 година.
Неговото градоначалничко управување денес се смета за значаен период во развојот на Софија во меѓувоениот период.
Последните години По политичките промени во Бугарија во 1944 година, Вазов бил интерниран од новата комунистичка власт. Починал на 20 мај 1945 година во Рибарица, во Тетевенскиот крај, на 77-годишна возраст.
Категорија:Личности од Балканските војни