Јоханес Бурман (26 април 1707 во Амстердам – 20 февруари 1780) бил холандски ботаничар и лекар. Бурман се специјализирал за растенија од Шри Ланнка, Амбоина и Кејп Колонија. Името Сардела го вовел Јоханес Бурман.

Јоханес Бурман бил најстар син на теолог Франс Бурман (1671–1719) и негова сопруга Елизабет Тиренс. Негов брат бил теолог Франс Бурман (1708–1793). Тој ги започнал своите студии во Лајден во 1722 година кај Херман Берхаве а во 1728 година се квалификувал како доктор по медицина, по што работел во Амстердам. По смртта на Фредерик Рејш, тој бил назначен за професор по ботаника во Амстердам. Јоханес Бурман бил во брак со Адријана ван Бурен. Нивниот син Николас Лоренс Бурман исто така бил ботаничар и студирал кај Линеј во Упсала.

Карл Линеј, во 1735 година на патување низ Холандија, бил поканет од Бурман, носејќи препорака од Херман Берхаве. Бурман бил импресиониран од својот речиси современик и му понудил сместување во неговиот дом на Кајзерсграхт. Линеј бил вработен од Бурман речиси шест недели за да ја заврши флората на растенија од Шри Ланка.

Бурман го запознал Линеј со Џорџ Клифорд III а Клифорд им покажал фантастична книга. Не била во колекциите на Бурман а Клифорд рекол дека може да ја добие во замена за Линеј, кој бил вработен да ги прегледа градините и менажеријата во Хартекамп. Бурман подоцна бил одбележан од Линеј во род Burmannia и семејство Burmanniaceae.

Бурман ја објавил својата книга со растенија од колонија Кејп, заснована на збирка од Николаес Витсен, дело на Каспар Комелин и Симон ван дер Стел. Во својата книга за амбоинските растенија, тој ја користел работа на Румфиус. За истражување и како илустрации за растенија од Западните Инди, тој ја користел работата на француски ботаничар Чарлс Плумиер.

Дела

Thesaurus zeylanicus, exhibens plantas insula Zeylana nascentes (Амстердам, 1737). Rariorum Africanarum planarum (Амстердам, деукс партии, 1738–1739). Herbarium Amboinense, plurimas conplectens arbores, frutices, herbas, plantas terrestres & aquaticas, quae in Amboina, et adjacentibus reperiuntur insulis (6 тома, Амстердам, 1741–1750) – Прво постхумно издание на Het krhiumpusharekboin превод. (Vol. 1, 2, 3, 4, 5, 6). Plantarum Americanarum fasciculus primus (Амстердам, 1755-1760). Auctuarium (1755). Vacendorfia (1757). De ferrariae charactere (1757). Flora malabarici (1769).

Наводи

Поврзано

Категорија:Ботаничари со авторски кратенки Категорија:Починати во 1780 година Категорија:Родени во 1707 година Категорија:Холандски ботаничари