Сара Марта Бејкер (4 јуни 1887 – 29 мај 1917) — англиска ботаничарка и еколог, која е запаметена по своите истражувања на кафеавите морски алги и обрасците на зоналност на морскиот брег. Родена во Лондон на 4 јуни 1887 година, таа била ќерка на Марта (Брејтвејт) Бејкер и Џорџ Семјуел Бејкер и пораснала во семејство на квекери, со двајца помлади браќа, Џорџ и Беван. Покрај нивниот главен дом во Лондон, семејството имало и куќа за одмор на островот Мерси, каде што Бејкер за првпат покажала интерес за морските алги. Друг интерес била уметноста, и таа кратко учела во уметничкото училиште „Слејд“ пред да се префрли на науката. Оваа уметничка обука резултирала со нејзино создавање научни илустрации со висок квалитет.

Образование и кариера Бејкер започнала да студира на Универзитетскиот колеџ Лондон во 1906 година, каде што еден од нејзините професори бил хемичарот Вилијам Ремзи, и добила диплома за наука со почести од прва класа во 1909 година. По кратко време во Минхен во 1910 година, таа се вратила на истражување по ботаничка хемија во Лондон. Таа генерално била опишана како енергична и многу вредна.

Во 1912 година, била избрана за студентската програма Квејн по ботаника, придружена со предавачка позиција на Универзитетскиот колеџ. Ова ја сместило во просветлена средина според стандардите на почетокот на 20 век. Универзитетскиот колеџ не само што бил првата академска институција во Велика Британија што примала студентки, туку од 1890 година одделот за ботаника под водство на професорот Ф.В.Оливер бил доста прогресивен. Доделил неколку докторати по ботаника на жени, вработил жени во персоналот и ја доделувал престижната награда Квен на жените подеднакво често колку и на мажите. Во 1913 година, Бејкер го добила својот докторат за работа на влијанието на формалдехидот врз живите растенија, а во 1914 година била избрана за член на Линеовото друштво. Во 1916 година, таа била избрана во Советот на Британското еколошко друштво.

Истражување

Бејкер припаѓала на пионерската ера на екологијата, кога истражувачите почнале да користат експерименти за екологијата да ја надминат рамката на само описна наука. Таа не била единствената што сметала дека морскиот брег нуди добри можности за еколошки истражувања. Истражувањата на Бејкер за зоналноста на морските алги ја проучувале тенденцијата различни видови да успеваат на различни растојанија од линијата на висока плима. Таа одлучила да испита дали „различната отпорност на стресот предизвикан од сушење е она што ја определува зоналноста кај морските алги“.

Таа вложила голем труд во мерењето на растојанијата долж брегот, собирањето примероци, нивното ставање во бројни тегли и „менувањето на нивната изложеност на сушење“. Нејзините заклучоци укажувале дека конкуренцијата меѓу различните видови од семејството Fucaceae била значајна. Оваа идеја извесно време не била прифатена, но денес е прифатена како дел од објаснувањето за зоналноста. Еден автор дури ја нарекол „пророчка“.

Кога почнала да ги проучува ефектите на формалдехидот врз живите растенија, нејзините експериментални методи станале посложени и пософистицирани. Таа продолжила да ја проучува фотосинтезата и имала намера да продолжи со истражувањата во оваа област доколку не починала млада.

Волонтирање Покрај својата научна работа, таа вршела и доброволна работа за Друштвото на пријателите (квекерите), и е заслужна за една инспиративна мисла што е употребена на панелот „Ботаничари“ од „Квекерската таписерија“. Кога започнала Првата светска војна, таа се приклучила на одредот за доброволна помош при Универзитетскиот колеџ.

Смрт Таа почина на 29 мај 1917 година, непосредно пред да наполни 30 години. Тајмс тврдел дека „нејзината смрт се должи на прекумерна работа“. Наградата „Сара М. Бејкер“ во спомен на Сара М. Бејкер била основана на Универзитетскиот колеџ во Лондон во 1919 година, и се доделува до ден-денес.

Роднини Од страната на семејството на мајката на Сара Бејкер, по потекло од семејството Брејтвејт, постоела силна традиција на активно учество и служење во Друштвото на пријателите (квекерите), во која биле вклучени нејзините баба, дедо и тетка. Нејзиниот татко, роден во Канада, како и неколку други роднини, биле вклучени во инженерството и производството.

Објавени статии

1909 „Теорија во врска со конфигурацијата на одредени незаситени соединенија; и нејзината примена кај металните амини и цинаминските киселини“, Весник на хемиското друштво, Трансакции, Том 95“ 1909 година „За причините за зонирање на кафеави алги на морскиот брег“.Нов фитолог, том 8, 196 1910 година „За причините за зонирање на кафеави алги на морскиот брег“.Дел. 1911 „За кафеавите алги на солената мочуриште“. Весник на Линеевото друштво од Лондон, Ботаника 1911-12, том 40, стр. 276. 1913 „Белешка за нов третман за болеста сребрени листови кај овошни дрвја“. Анали на ботаниката, 27, 172. 1913 „Квантитативни експерименти за ефектот на формалдехидот врз живите растенија“Анали на ботаниката, 27, 410. 1915 „Теорија на течен притисок за искачување на сокот кај растенијата“. Британска асоцијација. Манчестер, 1916 Во соработка со Мод Х. Болинг. „За кафеавите алги од солената мочуриште. Дел II. Нивните систематски врски, морфологија и екологија.“ , Весник на Линеевото друштво од Лондон, Ботаника том. 43, 325. Поглавје за „Растителни бои“ од 1917 година во „Експлоатација на растенијата “ од Ф.В. Оливер, „Дент и синови“

Наводи

Категорија:Починати во 1917 година Категорија:Родени во 1887 година Категорија:Ботаничари со авторски кратенки Категорија:Англиски ботаничари