Вилхелм Филип Шимпер (12 јануари 1808 – 20 март 1880, во Лихтенберг ) бил алзашки ботаничар со француско, а подоцна и германско државјанство. Роден е во Досенхајм-сур-Цинзел, но младоста ја поминал во Офвилер, село во подножјето на планинскиот венец Вогес во Алзас. Тој бил татко на ботаничарот Андреас Франц Вилхелм Шимпер (1856-1901) и братучед на натуралистот Карл Фридрих Шимпер (1803-1867) и ботаничарот Георг Хајнрих Вилхелм Шимпер (1804-1878).
Живот По дипломирањето на Универзитетот во Стразбур, работел како кустос во Природонаучниот музеј во Стразбур и станал директор на музејот во 1839 година. Музејот има биста на Шимпер на врвот од скалите.
Од 1862 до 1879 година, тој бил професор по геологија и природна историја на Универзитетот во Стразбур.
Придонесите на Шимпер во биологијата биле првенствено во специјализираните области на бриологија (проучување на мовови) и палеоботаника (проучување на растителни фосили). Тој поминал значително време собирајќи ботанички примероци за време на своите патувања низ Европа. Заедно со Jean-Baptiste Mougeot, Antoine Mougeot и Chrétien Géofroy Nestler уредил три exsiccatae, меѓу кои Stirpes cryptogamae Vogeso-Rhenanae; quas in Rheni superioris inferiorisque, nec non Vogesorum praefecturis collegerunt (1843-1854). Меѓу неговите трудови бил и шесттомното дело Bryologia Europaea, епски труд кој бил објавен помеѓу 1836 и 1855 година. Било напишано заедно со Филип Брух (1781–1847) и во него се опишани сите видови европски мов познати во тоа време.
Исто така Шимпер, дал значаен придонес во геологијата. Во 1874 година, тој предложил нова научна поделба на геолошкото време. Тој ја нарекол новата епоха „ Палеоценска ера “, која ја базирал на палеоботанички наоди од Парискиот басен.
Почести
Тој бил дописен член на Француската академија на науките во Париз од 1854 година. Шимпер бил избран за член на Германската Национална академија на науките Леополдина во 1862 година. Тој бил избран за член на Американското филозофско друштво во 1866 година. Во 1872 година станал дописен член на Гетингенската академија на науките и хуманистичките науки.
Една улица го носи неговото име во квартот Оранжери во Стразбур.
Дела
„Bryologia europaea“ ( Штутгарт, 1836–55, шест тома). Monographie des plantes du fossiles grès bigarré de la chaine des Vosges, 1841 – Монографија за фосилни растенија од разновидниот песочник на планините Восгес . Recherches sur les mousses anatomiques et morphologiques, 1850 – Истражување за анатомијата и морфологијата на мововите. Mémoire pour servir à l'histoire naturelle des Sphagnum, 1854 година – Трактат за природната историја на сфагнумот . „Sinopsis muscorum europaeorum“ (1860 година, второ издание во 1876 година). Le terrain de tranition des Vosges, 1862 – Променливиот терен на Восгес . Traité de Paléontologie végétale (1869-1874 во два тома) – Трактат за палеоботаника .
Белешки
Наводи
„Оваа статија содржи текст базиран на превод на еквивалентна статија на германската Википедија “.
Категорија:Членови на Гетингенската академија на науките Категорија:Членови на Леополдина Категорија:Членови на Баварската академија на науките Категорија:Апсолвенти на Стразбуршкиот универзитет Категорија:Починати во 1880 година Категорија:Родени во 1808 година Категорија:Ботаничари со авторски кратенки