Леонтиј (грчки: Λεόντιος, латински: LEONTIVS), (роден во Исаврија - во ) бил византиски цар кој владеел во периодот од 695 до 698 година. На власт дошол по успешниот заговор против неговиот претходник Јустинијан II Ринотмет, но исто преку нереди и заговори бил и тој соборен од престолот.
Рани години
Леонтиј потекнува од ИсавријаMoore, Leontius. Во времето на Константин IV ПогонатMoore, Leontius бил стратег на тема АнадолијаMoore, R. Scott, "Leontius (695-698 A.D.)", De Imperatoribus Romanis (посетен на 16.03.2013 г.). Во времето на Јустинијан II учествувал во воени походи против Арапите на калифот Абд ал-Малик (685-705). Во 686 година предводената од патрициј Леонтиј византиска армија го победила противникот во Ерменија и Грузија и достигнал до Кавкаска АлбанијаMoore, Leontius. По византискиот пораз кај Севастополис во 692 годинаKazhdan, pg. 1212 и преминот на голем број словенски контингенти на арапска земја, Леонтиј паднал во немилост пред царот, кој наредил да го уапсат. Во 695 година Леонтиј е рехабилитиран и му било доверено управувањето на тема ЕладаОстрогорски, Ѓорги, Историја на Византија, Прозорец, С., 1998, стр. 204-205.
Цар
Поранешниот стратег Леонтиј го зазел управувањето на земјата како резултат на удар. На крајот на 695 година со поддршка на партијата на "Сините" и на патријархот Калиник I Цариградски, Леонтиј бил прогласен за василевс. Соборениот Јустинијан II бил казнет со пресекување на носот и заточение во Херсон.
Краткото управување на Леонтиј било запаметено со лоша борба против надворешните непријатели. Од територијата на империјата била одземена Лазика. Арапите извршиле успешни напади во Мала Азија и Латинска Африка. Доколку нивниот прв напад во насока кон Картагина бил одбиен од Византијците, тогаш вториот успеал да ја постигне својата цел.
Во 697 година Леонтиј ја испратил византиската флота чело со патрициј Јован да помогне на опколената од Арапите Картагина. Но овие акции на напаѓање преку копно и море се покажале како неуспешни. Како резултат на тоа, во 698 година Византија ја изубила КартагенаОстрогорски, Ѓорги, Историја на Византија, Прозорец, С., 1998, стр. 205-206, последната територија во Африка.
По поразот, византискиот флота се повлекла кон островот Крит со цел да се прегрупираNorwich, pg. 334. Таму дел од командантите плашејќи се од царскиот гнев, решиле да го соборат Леонтиј. Откако го отстраниле патрициј Јован, тие го назначиле Тибериј, упраителот на тема Кивириотон за царBury, pg. 354. Благодарение на поддршката од страна на партијата на "зелените"Острогорски, Ѓорги, Историја на Византија, Прозорец, С., 1998, стр.206, тој лесно успеал да влезе во Цариград.
Така, Леонтиј бил соборен од престолот а Тибериј крунисан за нов цар. По негова наредба на Леонтиј му бил отсечен носот и заточен во манастир. По новото доаѓање на власт на Јустинијан II во 705 година, Леонтиј бил погубен на хиподромот заедно со ТиберијNorwich, John Julius (1990), Byzantium: The Early Centuries, Penguin, pg 337.
Наводи
Литература
Theophanes the Confessor, Chronographia.
Moore, R. Scott, "Leontius (695-698 A.D.)", De Imperatoribus Romanis (1999) Warren Treadgold, A History of the Byzantine State and Society (Stanford University Press, 1997) ISBN 0-8047-2630-2 Bury, J.B., A History of the Later Roman Empire from Arcadius to Irene, Vol. II, MacMillan & Co., 1889
Категорија:Ираклиева династија Категорија:Византиски цареви од 8 век Категорија:Починати во 705 година Категорија:Починати во 706 година Категорија:Погубени со обезглавување