Лазар Маџаров — македонски револуционер, учесник во македонското и одринското револуционерно движење, член и раководител на Македонската револуционерна организација, втор по важност во Одринскиот револуционерен округ по Михаил Герџиков.Биография от сайта на ВМРО

Животопис

Роден е во 1872 г. во село Негован, Лагадинско. Во 1892 година ја завршува Солунската машка гимназиja и заминува за Бугарија каде станува учител во Жеравна, а потоа во село Рила. Во 1897 година е назначен од егзархијата на крајот на учебната 1898/99 година, сепак, Лазар Маџаров требало да го напушти Лозенград и да заземе наставнциите место во Лехчево, Македонија, каде бил преместен од Егзархијата. Маџаров одбил и бил отпуштен.ата за главен учител на бугарските училишта во Лозенград (денеска во Турција). Стапнува во Организацијата и станува раководител на местниот револуционерен комитет во Лозенград. На крајот на учебната 1898/99 година, сепак, Лазар Маџаров требало да го напушти Лозенград и да заземе учителско место во Лехчево, Македонија, каде бил преместен од Егзархијата. Маџаров одбил за да остане во Тракија и бил отпуштен.Българите в най-източната част на Балканския полуостров - Източна Тракия, Димитър Войников. 22. Начало на Тракийското революционно движение - идването на Павел Генадиев и Лазар Маджаров в Източна Тракия.

По напуштањето на наставничката работа Маџаров преминува во илегала и од 1899 година се придава целосно на револуционерната работа. Го придружува Гоце Делчев при обиколката во Одринско, 1900 година. Во пролетта на 1901 г тој создава првата постојана агитациона чета во Странџа, во која влегуваат Лазо Лазов од Лозенград, Јани Попов од Карахадар, Јанко Стојанов од Мало Трново и Коста Тенишев од Лозенград. Во април 1902 година учества во Пловдивскиот конгрес на Одринскиот револуционерен округ, на кој е избран за главен војвода на Лозенградскиот регион. Делегат е на конгресот на Петрова Нива, на кој е избран за член на Главното раководство.

Учествува во Илинденското востание како воjвода на чета во планината Странџа. По востанието ja раководи организациjата во Родопите и Западна Тракиja. На конгресот на Одринскиот револуционерен округ во Варна во 1904 година е избран за член на задграничното претставништво на Одринско. Учествува на Рилскиот конгрес во 1905 година. Загинал во 1907 година во битка со Турците во селото Лаџаќој, Западна ТракијаОбезбългаряването на Западна Тракия 1919–1924 г. Анастасъ Разбойниковъ, Тракийски Наученъ Институтъ, библиотека „Тракия” № 12, София, 1940 г. стр. 62-63.Mapcarta, The travel map: Loutros is in Alexandroupolis, Western Thrace and has about 985 residents. . со Петар Васков, Ѓорѓи Гешанов, Чанко Карабраканов и Јанаки Милков.Енциклопедия България, том 4, Издателство на БАН, София, 1984. Денес гробот на револуционерите се наоѓа во старото егзархиско гробиште во Лутрос.Списание Тема, бр. 17, Репортаж от Гърция-Шепа камъчета за спомен - 2 част. Искра Ценкова.

Наводи

Извори Костадинов, Д. Лазар Маджаров учител в с. Жеравна. Сп. „Завети”, бр. 634, 635, 637 от 1937 г. Попов, Я. Айтозлията в Лозенград. Сп. „Завети”, бр. 633, от 1936 г. Шивачев, Ст. Спомен за Лазар Маджаров в Лозенград. Сп. „Завети”, бр. 689. Орманджиев, Ив. П. Приноси, кн. IV, С., 1941, к.с. 60. Силянов, Хр. Спомени от Странджа. С., 1984. Груев, Д. Войводата Лазар Маджаров. Лъджакьой, 1972, 44-67. Янков, Д. Лазар Маджаров - Босилков. Сп. „Завети”, бр. 634, 635, 637. Лазов, Л. Лазар Маджаров. Сп. „Завети”, бр. 648, 1937 г. Петканов, К. Белият вятър на Странджа. С., 1983, с. 423, 424. Разбойников, А. Сп. Лазар Маджаров. Възпоменателен лист. С., 23 ноември 1957 г.

Надворешни врски

Биографиja од страница на ВМРО-БНД.

Категорија:Дејци на ВМОРО Категорија:Родени во 1872 година Категорија:Починати во 1907 година Категорија:Македонски револуционери Категорија:Седма генерација на воспитаници од Солунската машка гимназија Категорија:Луѓе од Негован (Лагадинско) Категорија:Починати во Лаџаќој