мини|Анкилоза на цервикалниот ’рбет кај приближно 40-годишна жена со јувенилен артритис Јувенилен идиопатски артритис (ЈИА) е најчестата ревматска болест во детството и една од најчестите хронични болести која предизвикува краткотрајна или долгорочна попреченост. Зафаќа приближно 16-150 на 100.000 деца. Јувенилен, во овој контекст, се однесува на почеток на болеста пред 16-годишна возраст, додека идиопатскиот се однесува на состојба без дефинирана причина, а артритисот е воспаление во зглобот.

Самото име ги дефинира основните одлики на оваа болест, а тоа е воспаление на еден или повеќе зглобови со непозната етиологија, кое се јавува пред 16-годишна возраст и трае најмалку 6 недели. Ретко се јавува пред шестиот месец од животот, а најчесто е во предучилишна возраст помеѓу првата и третата година од животот.

За првпат болеста е опишана во далечната 1896 година од страна на британскиот педијатар Сер Џорџ Фредерик Стил кој презентирал 22 случаи главно од детската болница, Great Ormond Street.

Знаци и симптоми Артритис значи воспаление во зглобот и обично се препознава со оток, болка, вкочанетост, треска, губење тежина, кожен осип, чешање и ограничено движење на зглобовите, но симптомите на ЈИА варираат од поединец до поединец.

Клучната клиничка одлика кај ЈИА е постојаното отекување на зафатените зглобови. Секој зглоб може да биде зафатен, но најчесто се зафатени големи зглобови како што се коленото и глуждот. Зафаќањето на мали зглобови на рацете и нозете е поверојатно кога се зафатени многу зглобови („полиартритис“). Отечените зглобови, исто така, може да се чувствуваат потопли на допир. Оток може да биде тешко да се открие клинички, особено за зглобовите како што се оние на ’рбетот, сакроилијачните зглобови, рамото, колкот и вилицата; техниките за снимање како што се ултразвук или МРИ може да бидат многу корисни за да се идентификува воспалението.

Болката во зглобовите е важен симптом, иако некои деца доживуваат минимална или никаква болка со нивниот артритис. Кај овие деца, првиот знак на артритис може да биде куцање, особено наутро. Малите деца често се многу добри во менувањето на начинот на движење кога имаат болки во зглобовите: тие учат да се движат за да не ги боли. На пример, детето нема да турка нагоре користејќи воспален зглоб кога се качува, наместо да ја става својата тежина преку подлактицата. Утринската вкочанетост која се подобрува подоцна во текот на денот е честа одлика.

Отокот и болката обично резултираат со ограничено движење на зафатените зглобови, на пример свиткано колено што предизвикува куцање или неможност да се направи целосна тупаница. Ограниченото движење може да ја намали способноста на детето целосно да учествува во активности и да презема вообичаени задачи како што се оние што се користат за грижа за себе. Во некои подтипови на ЈИА, може да бидат присутни повеќе неспецифични симптоми на лошо здравје, како што се летаргија, замор и слаб апетит. Децата со системска ЈИА обично се манифестираат со треска и класичен осип и може да станат доста болни. Доцните ефекти на артритисот може да вклучуваат зглобни контрактури (вкочанети, свиткани зглобови со губење на движење) поради оштетување на зглобовите; неусогласеност на должината на екстремитетите и губење на мускулите.

Причини Причината за ЈИА останува непозната. Сепак, нарушувањето е автоимуно - што значи дека сопствениот имунолошки систем на телото почнува да ги напаѓа и уништува клетките и ткивата (особено во зглобовите) без очигледна причина. Се смета дека имунолошкиот систем е испровоциран од промените во околината, во комбинација со мутации во многу поврзани гени и/или други причини за диференцијална експресија на гените. Експерименталните студии покажаа дека одредени мутирани вируси можат да предизвикаат ЈИА. Се чини дека болеста е почеста кај девојчињата, а најчеста е кај Кавкајците.

Причината за ЈИА, како што сугерира зборот „ идиопатска“, е непозната и е област на активно истражување. Тековното разбирање на ЈИА сугерира дека се јавува кај генетски подложни поединци поради фактори на животната средина.

Компликации ЈИА е хронично нарушување, кое доколку се занемари може да доведе до сериозни компликации. Сепак, со редовно следење и современи третмани, компликациите се намалија и резултатите се подобрија. Ако воспалението не се лекува, може да го оштети зглобот, 'рскавицата и коската. Со доаѓањето на современите терапии, овие компликации на ЈИА станаа многу поретки.

Децата со ЈИА може да имаат намалена вкупна стапка на раст, особено ако болеста вклучува многу зглобови или други телесни системи. Ова може да се должи на комбинација на самата болест, како и нејзините третмани, особено употребата на кортикостероиди. Парадоксално, екстремитетите каде што голем зглоб (како што е коленото) е воспален може да имаат зголемен раст на краток рок, што доведува до несовпаѓање на должината на екстремитетите (т.е. едната рака или нога е малку подолга од другата). Ова се должи на зголеменото снабдување со крв на коскените плочи за раст кои ги опкружуваат воспалените зглобови. Коскената густина и јачината на коските може да се намалат преку комбинација на воспаление, употреба на кортикостероиди и намалени нивоа на физичка активност. Други мускулно-скелетни компликации може да вклучуваат зглобни контрактури, мускулна слабост или губење на мускулите.

Дијагноза Ниту еден тест не може да ја потврди дијагнозата на ЈИА: за поставување на дијагнозата се користи комбинација од знаци и симптоми, тестови на крвта и доколку е потребно медицинско снимање. Тестови кои можат да се направат се: анамнеза на детето и родителите, рендгенски снимки, магентна резонанца и ултразвук со кои се проверува состојбата на зглобовите. Исто така, со помош на лабораториски тестови на крвта, урината и зглобната течност се проверува типот на артритис. Со овие тестови се определува степенот на воспалението, присуството на антинуклеарни антитела (АНА) и ревматоидниот фактор (РФ). На тој начин се исклучуваат другите болести кои се среќаваат кај децата, како: инфекција, ревматска треска, дерматомиозит, системски лупус, анкилозантен спондилит итн.Дејан Спасовски, „Од нелекуван артритис детето може да криви и да го изгуби видот“, Здравје, понеделник, 20 октомври 2014, стр. 8-9. Овие серолошки маркери може да бидат негативни кај децата со ЈИА и често се присутни кај здрави деца; како такви тие не треба да се толкуваат изолирано туку во контекст на клиничката презентација. Многу деца со ЈИА имаат нормална крвна работа. Можеби ќе бидат потребни рендгенски снимки за да се осигура дека болката и отокот на зглобовите не се од фрактура, рак, инфекција или вродена абнормалност. Во некои случаи, течноста од зглобот може да се аспирира и анализира за да помогне во поставувањето дијагноза. Овој тест може да помогне со исклучување на други причини за артритис, како што е инфекцијата.

Форми на болеста Јувенилниот идиопатски артритис е поделен на неколку поттипови:

1. Олигоартикуларна форма - Најчеста од сите форми на артритис кај децата, во првите 6 месеци од болеста зафатени се најмногу четири зглобови. Најчесто се јавува до 6-годишна возраст и е почеста кај девојчињата. Текот на болеста е променлив, прогнозата е добра доколку не се развие полиартритис.

2. Полиартикуларна форма - Зафаќа околу четвртина од пациентите, се одликува со воспаление на пет или повеќе зглобови во првите 6 месеци, а врз основа на RF го делиме на два подтипа: RF-негативен и RF-позитивен. Вториот е прилично редок облик на артритис, кој претежно ги погодува девојчињата на возраст над 10 години со воспаление на малите зглобови на екстремитетите и полоша прогноза.

3. Системска форма (Стилова болест) - Освен локомоторниот систем се зафатени и други органски системи. Тоа ги погодува и момчињата и девојчињата на која било возраст. Се одликува со треска, мал розов осип обично навечер, зголемена слезина и црн дроб, зголемени лимфни јазли, воспаление на белите дробови (плеврит) или срцето (перикардитис). Знаците на зафатеност на зглобовите обично се појавуваат последни по ред, но можат да се појават и на самиот почеток на болеста.

4. Псоријатичен артритис - Кај овој артритис има промени на кожата карактеристични за псоријазата: фокуси на лактите и колената во вид на црвени лушпести наслаги.

5. Ентезитис поврзан со артритис - Оваа форма се одликува со артритис на големите зглобови на долните екстремитети, поврзан со воспаление на прицврстувањата на тетивите на коската. Повеќето пациенти се позитивни на HLA B27 клеточниот маркер. Најчесто ги погодува момчињата по 6-годишна возраст. Текот на болеста е променлив – од целосно повлекување на непријатност до прогресија на мали зглобови на ’рбетот, карлицата и сакроилијачните зглобови.

Третман Главниот акцент на третманот на ЈИА е помагањето на детето или младото лице да ги поврати нормалните нивоа на физичко и социјално функционирање преку контролирање на воспалението и екстра-артикуларните симптоми. Клиничката ремисија треба да биде примарна цел за сите пациенти и третманот треба да се прилагоди додека тоа не се постигне. Навременото препознавање и управување е важно бидејќи раното започнување на терапијата ја зголемува веројатноста за одговор на третманите од прва линија и за постигнување ремисија без лекови подоцна во животот. Иако постојат сеопфатни упатства за третман на консензус, сите третмани треба да бидат посебно приспособени на потребите на поединецот во дискусија со детето или младото лице и неговото семејство.

За оптимално управување со ЈИА е потребен мултидисциплинарен тим кој работи за да одговори на потребите на индивидуален пациент. Оптимизирањето на физичкото и социјалното функционирање се постигнува преку двонасочен пристап: нефармаколошки стратегии како што се физички терапии, стратегии за управување со болка и социјална поддршка; и брзата употреба на лекови за контрола на воспалението и екстра-артикуларните симптоми. Раната дијагноза и третман се императив за да се помогне во намалувањето на оштетувањето на зглобовите и другите симптоми, што ќе помогне да се намалат нивоата на трајно оштетување што доведува до долготрајна инвалидност.

Постојат различни третмани кој што можат да помогнат за оваа болест:

Нефармаколошки третмани

Оптималниот пристап за лекување на дете со ЈИА обично вклучува тим од медицински професионалци, кој може да вклучува (но не е ограничен на) педијатриски ревматолози, медицински сестри за педијатриска ревматологија, општи педијатри, општи лекари, возрасни ревматолози, физиотерапевти (ПТ), професионални терапевти (ОТ), подијатри, психолози, социјални работници, фармацевти, офталмолози и ортопедски хирурзи. Мултидисциплинарниот тим (MDT) работи во соработка со детето и неговите родители, локалната здравствена служба и медицинскиот тим, училиштето и наставниците на детето, водачите на заедницата и спортските тренери за најдобра поддршка на детето и неговото семејство. Заедно, тимот им помага на децата да учествуваат што е можно поцелосно и независно во нивните секојдневни активности преку максимизирање на квалитетот на животот, максимизирање на функцијата и минимизирање на нарушувањето на животот на детето или младиот човек.

Мултидисциплинарниот тим работи заедно за да им обезбеди на детето и на неговото семејство поддршка и едукација за ЈИА, стратегии за промовирање на самодоволност соодветно на возраста и да му помогне на детето да се прилагоди и да се прилагоди на сите предизвици со кои се соочува. Постојат многу начини да ги направите секојдневните задачи полесни или податливи. Еден од клучните начини на кои мултидисциплинарниот тим им помага на децата со ЈИА е да ги вклучи нив и нивните семејства во процесот на донесување одлуки во врска со нивниот третман и рехабилитација.