Lo Solièr (Le Soulié en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
Perimètre del territòri
Toponimia La prononciacion es [lu su'ljè]. Las fòrmas ancianas son : Agnes del Solier en 1301, Agnetis de Solerio en 1302, Agnes de Soleri, Amans de Solerio en 1303 (l'identificacion de las fòrmas del sègle XIV es malsegura), mas de Solié en 1604, l'eglise du Soulier, du Soulier haut, le Soulier en 1740-60, le Soulier en 1773-4 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 387.
Lo Solièr ven del latin solarium, « estatge, luòc naut, assolelhat » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 659. Lo vilatge es a una altitud de 895 m, sus un travèrs expausat al sud-èst. Dins lo contèxte, lo nom es benlèu equivalent a « solanalh, solairòl ». Segon Hamlin, l'occitan solièr a probablament aicí lo sens de « terren naut, expausat al solelh soleil », mas eventualament lo sens mai corrent en ancian occitan de « granièr de fen bastit per dessús un estable e que demòra dobèrt del costat expausat al miègjorn » (J.-E. Dufour, Romania 63 (1937), p. 511-18).
Istòria
Administracion
Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de La Salvetat d'Agot; es ara del canton de Sant Ponç de Tomièiras.
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben Comunas d'Erau
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna d'Erau Categoria:Comuna de Lengadòc