Religijske studije, takođe poznate kao studije religije, su akademsko polje posvećeno istraživanju religijskih verovanja, ponašanja, i institucija. One opisuju, upoređuju, tumače i objašnjavaju religiju, naglašavajući sistematske, istorijski zasnovane i međukulturalne perspektive.
Dok teologija pokušava da razume prirodu transcendentnih ili natprirodnih sila (kao što su božanstva), religijske studije nastoje da prouče religiozno ponašanje i verovanje izvan bilo kojeg određenog religioznog stanovišta. Religijske studije se oslanjaju na više disciplina i njihove metodologije, uključujući antropologiju, sociologiju, psihologiju, filozofiju i istoriju religije.
Religijske studije su nastale u 19. veku, kada je naučna i istorijska analiza Biblije procvetala, a hinduistički i budistički tekstovi su bili prvi put prevedeni na evropske jezike. Rani uticajni učenjaci uključivali su Fridriha Maksa Milera u Engleskoj i Korneliusa P. Tila u Holandiji. Danas naučnici širom sveta praktikuju religijske studije. U svojim ranim godinama, to bilo poznato kao „komparativna religija” ili nauka o religiji, a u SAD-u postoje oni koji u današnje vreme to polje poznaju istorija religije (u kontekstu metodoloških tradicija koje generalno potiču sa Univerzitetu u Čikagu, a posebno iz radova Mirča Elijade, od kasnih 1950-ih do kraja 1980-ih).
Naučnik iz oblasti religijskih studija Volter Kaps je naveo da je svrha ove discipline da pruži „obuku i vežba ... u usmeravanju i sprovođenju istraživanja vezanih za temu religije”. Istovremeno, Kaps je izjavio da je svrha isto tako korištenje „propisanih modova i tehnika ispitivanja kako bi se predmet religije učinio razumljivim”. Istraživač religioznih studija Robert A. Segal okarakterisao je disciplinu kao „predmetna oblast” koja je „otvorena za mnogštvo pristupa”, te stoga „ne zahteva ni osobenu metodu, niti osobeno objašnjenje da bi bila dostojna disciplinskog statusa”.
Različiti naučnici koji deluju na tom polju imaju različite interese i namere; neki na primer žele da brane religiju, dok drugi nastoje da je detaljno objasne, a drugi žele da koriste religiju kao primer kojim mogu da dokažu svoju sopstvenu teoriju. Neki učenjaci religioznih studija zainteresovani su da pre svega proučavaju religiju kojoj pripadaju.
Naučnici iz oblasti religije su tvrdili da je proučavanje ove teme korisno za pojedince, jer im to pruža znanje koje je od značaja u međuljudskom i profesionalnom kontekstu u sve globalizovanijem svetu. Takođe se tvrdi da je proučavanje religije korisno u uvažavanju i razumevanju sektaških tenzija i verskog nasilja.
Naučni časopisi
Većina najnovijih istraživanja se pojavljuje u naučnim časopisima, koji tipično vrše recenziju i vrednovanje novih monografija. Postoji veliki broj recenziranih naučnih časopisa iz discipline religijskih studija. Mnogi se časopisi fokusiraju na istorijske ili sociološke teme, ili se koncentrišu na određene verske tradicije, poput judaizma ili islama. Časopisi o religijskim istraživanjima zaostajali su u pružanju pristupa putem interneta, ali biblioteke specijalizovane za istoriju religije počele su da hvataju korak. 4 :.. Među prominentnim časopisima koji su objavljuju na engleskom jeziku su:
-{American Jewish History}- -{Anglican & Episcopal History}- -{British Catholic History}- -{The Catholic Historical Review}- -{Church History}- -{History of Religions}- -{Journal of the American Academy of Religion}- -{Journal of Ecclesiastical History}- -{Journal of Religion}- -{Journal of Religious History}- -{Journal of Religion & SocietySee website}- -{Journal for the Scientific Study of Religion}- -{Methodist History Journal}- -{Mormon Historical Studies}- -{Numen: International Review for the History of Religions}- -{Revue d'Histoire Ecclésiastique,}- objavljuje se na engleskom, francuskom i nemačkom jeziku -{Social Compass}- -{Sociology of Religion}-
Reference
Literatura
. Eliade, Mircea and Ioan P. Couliano. The HarperCollins Concise Guide to World Religion: The A-to-Z Encyclopedia of All the Major Religious Traditions (1999) (16 vol. 1986; 2nd ed 15 vol. 2005; online at Gale Virtual Reference Library). 3300 articles in 15,000 pages by 2000 experts. 280pp
. . .
Online . . . 3rd Edition. New York: , (2nd revised edition 1986). . . .
Spoljašnje veze
-{The Institute for the Biocultural Study of Religion (IBCSR)}- -{IBCSR Research Review - briefly annotates and furnishes online information about scholarly articles and books related to brain, behavior, culture, and religion.}-
Akademska društva -{Australian Association for the Study of Religions (AASR)}-
-{Canadian Corporation for Studies in Religion (CCSR)}- -{European Association for the Study of Religions (EASR)}-
-{International Association for the History of Religions (IAHR)}-
-{Irish Society for the Academic Study of Religions (ISASR)}- -{New Zealand Association for the Study of Religions (NZASR)}- -{North American Association for the Study of Religion (NAASR)}- -{Society for the Scientific Study of Religion (SSSR)}-
Onlajn radovi i izvori -{Studying Religion in Culture University of Alabama}- -{"Religious studies web guide: Online journals}-
Категорија:Религијске студије