Temerario – hiszpańska kanonierka torpedowa z końca XIX wieku, jednostka prototypowa typu Temerario. Okręt został zwodowany 29 października 1889 roku w stoczni Varadero de Santa Rosalía w Kartagenie i wszedł w skład hiszpańskiej marynarki wojennej w 1891 roku. Jednostka została wycofana ze służby w 1920 roku, po czym sprzedana prywatnemu przedsiębiorstwu, w którym służyła jako holownik.
Projekt i budowa „Temerario” został zamówiony i zbudowany w krajowej stoczni Varadero de Santa Rosalía w Kartagenie. Projekt zakładał powstanie jednostki o stalowym kadłubie, dwóch umieszczonych blisko siebie kominach i dwóch masztach. Stępkę okrętu położono 1 grudnia 1887 roku, a zwodowany został 29 października 1889 roku.
Dane taktyczno-techniczne Okręt był kanonierką torpedową o długości między pionami 58 metrów, szerokości 6,73 metra i maksymalnym zanurzeniu 3,16 metra. Wyporność normalna wynosiła 562 tony, a pełna 630 ton. Siłownię jednostki stanowiły dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 2600 KM, do których parę dostarczały cztery kotły: dwa lokomotywowe i dwa cylindryczne. Prędkość maksymalna napędzanego dwiema śrubami okrętu wynosiła 19 węzłów. Okręt zabierał standardowo zapas 106 ton węgla, a maksymalnie mógł pomieścić 130 ton tego paliwa. Zasięg wynosił 3400 Mm przy prędkości 10 węzłów.
Na uzbrojenie artyleryjskie okrętu składały się dwa pojedyncze działa kalibru 120 mm Hontoria M1883 L/35, cztery pojedyncze działa 6-funtowe kal. 57 mm Nordenfelt L/45 i kartaczownica Nordenfelta kal. 25,4 mm (1 cal) L/40. Broń torpedową stanowiły dwie pojedyncze wyrzutnie kal. 356 mm (14 cali), z zapasem sześciu torped.
„Temerario” miał pancerz pokładowy o grubości 12,7 mm (½ cala), chroniący pomieszczenia maszynowni i kotłów.
Załoga okrętu składała się z 91 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba „Temerario” został przyjęty w skład Armada Española w 1891 roku. W momencie wybuchu wojny amerykańsko-hiszpańskiej jednostka przebywała na wodach La Platy, a jej załoga liczyła wówczas 60 osób. W okresie trwania I wojny światowej prędkość maksymalna jednostki nie przekraczała 13 węzłów. Okręt wycofano ze służby w 1920 roku, po czym został sprzedany prywatnemu przedsiębiorstwu, w którym pływał jako holownik.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kanonierki torpedowe typu Temerario Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019