Dieter Thoma (ur. 19 października 1969 w Hinterzarten) – niemiecki skoczek narciarski, trzykrotny medalista olimpijski, pięciokrotny medalista mistrzostw świata, dwukrotny medalista mistrzostw świata w lotach, trzykrotny medalista mistrzostw świata juniorów, zwycięzca 38. Turnieju Czterech Skoczni oraz zdobywca Pucharu KOP.
Kariera Dieter Thoma pochodził z rodziny o tradycjach narciarskich. Jego dziadek, Albert, był instruktorem i trenerem, ojciec, Franz, biegaczem narciarskim, a wuj, Georg Thoma, był mistrzem olimpijskim i mistrzem świata w kombinacji norweskiejBiografia Dietera Thomy na stronie skokinarciarskie.pl . Thoma zaczął skakać w 1975, a w 1985 został powołany do reprezentacji.
W Pucharze Świata zadebiutował 30 grudnia 1985 w pierwszym konkursie 34. edycji Turnieju Czterech Skoczni w Oberstdorfie, zajmując 71. miejsce. Dwa dni później, podczas konkursu w Garmisch-Partenkirchen, zdobył swoje pierwsze punkty, zajmując 11. miejsce. 13 lutego 1986 osiągnął swój pierwszy sukces w karierze, wspólnie z kolegami zdobywając złoty medal w konkursie drużynowym na mistrzostwach świata juniorów w Lake Placid. W 1987 na mistrzostwach świata juniorów w Asiago zdobył dwa medale: srebrny drużynowo i brązowy indywidualnie - wyprzedzili go jedynie Ari-Pekka Nikkola oraz Mike Arnold. Tydzień później wziął udział w mistrzostwach świata w Oberstdorfie, zajmując 49. miejsce na normalnej skoczni, 20. na skoczni dużej i 6. w konkursie drużynowym.
Na początku sezonu 1987/1988, 12 grudnia 1987, wywalczył swoje pierwsze podium, zajmując drugie miejsce w Lake Placid. Siódme miejsce w Oberstdorfie, piąte w Ga-Pa i ósme w Innsbrucku dawały mu wysoką pozycję w klasyfikacji 36. Turnieju Czterech Skoczni. Jednak w ostatnim konkursie, 6 stycznia 1988 w Bischofshofen, Thoma zajął dopiero 96. miejsce, tracąc szanse na wysokie miejsce w TCS. Wystartował także w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni podczas igrzysk olimpijskich w Calgary w 1988, zajmując 55. miejsce. Sezon 1988/1989 przyniósł mu pierwsze zwycięstwo w karierze. Odniósł je już w pierwszym konkursie, 3 grudnia 1988 w Thunder Bay. Później jeszcze trzykrotnie stawał na podium, co dało mu trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ. Był także czwarty w 37. Turnieju Czterech Skoczni. Na mistrzostwach świata w Lahti w 1989 był czternasty na normalnej skoczni, na dużej zajął 28. miejsce, a w konkursie drużynowym reprezentanci RFN z Thomą w składzie zajęli ósme miejsce.
Sezon 1989/1990 zakończył na czwartej pozycji w klasyfikacji generalnej. Wygrał w Oberstdorfie, był piąty w Garmisch-Partenkirchen, szósty w Innsbrucku i drugi w Bischofshofen, co dało mu zwycięstwo w klasyfikacji końcowej 38. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Zwyciężył także na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund w 1990, wyprzedzając Mattiego Nykänena i Jensa Weißfloga. Łącznie pięciokrotnie stawał na podium zawodów PŚ w tym sezonie, trzykrotnie zwyciężając i dwa razy zajmując drugie miejsce. Ponownie trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej zajął w sezonie 1990/1991. Trzeci był także 39. Turnieju Czterech Skoczni, choć w jego trakcie tylko raz stanął na podium (3. miejsce w Innsbrucku). Mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 1991 przyniosły mu kolejny medal. W konkursie drużynowym wspólnie z Heiko Hungerem, André Kiesewetterem i Jensem Weißflogiem wywalczył brązowy medal. Indywidualnie zajął 21. miejsce na dużej oraz 35. miejsce na dużej skoczni.
W kolejnych sezonach Thoma prezentował słabszą formę. Trzecie miejsce w Murau, wywalczone 9 stycznia 1994, było jego pierwszym podium od zakończenia sezonu 1990/1991. W międzyczasie wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Albertville w 1992 i mistrzostwach świata w Falun w 1993, jednak na obu tych imprezach zajmował odległe miejsca. Miesiąc po zajęciu trzeciego miejsca w Murau Thoma wystartował na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer. Po pierwszej serii olimpijskiego konkursu na normalnej skoczni zajmował siódme miejsce dzięki skokowi na 98,5 m i tracił 13 punktów do lidera – Espena Bredesena – oraz 7 punktów do zajmującego trzecie miejsce Noriakiego Kasai. Odległość 102,5 m uzyskana przez Niemca w drugiej kolejce pozwoliła mu awansować na trzecie miejsce, za Bredesenem i Lassem Ottesenem. W walce o brązowy medal Thoma pokonał swego rodaka, Jensa Weißfloga, o zaledwie pół punktu. W konkursie na dużej skoczni zajął piętnaste miejsce. W rywalizacji drużynowej wraz z Hansjörgiem Jäkle, Christofem Duffnerem i Weißflogiem zdobył złoty medal. W klasyfikacji generalnej sezonu 1993/1994 zajął 11. miejsce.
W sezonie 1994/1995 indywidualnie dwukrotnie stawał na trzecim stopniu zawodów Pucharu Świata. Te wyniki przełożyły się na odbywające się w marcu 1995 mistrzostwa świata w Thunder Bay, gdzie był dwunasty na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie zajął 33. miejsce. Mimo to w konkursie drużynowym razem z Weißflogiem, Jäklem i Gerdem Siegmundem wywalczył srebrny medal. Złoty medal zdobyli Finowie, do których Niemcy stracili zaledwie 6,5 punktu.
Kolejne sukcesy przyszły w sezonie 1996/1997. Thoma wygrał pierwsze zawody tego sezonu – 30 listopada 1996 w Lillehammer. Wygrał także w Oberstdorfie i Bischofshofen, zaś w Ga-Pa był ósmy, a w Innsbrucku dziewiąty, co wystarczyło do zajęcia trzeciego miejsca w klasyfikacji końcowej 45. Turnieju Czterech Skoczni za Primožem Peterką i Andreasem Goldbergerem. Podczas mistrzostw świata w Trondheim w 1997 zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym na dużej skoczni – wyprzedził go tylko Masahiko Harada, natomiast trzecie miejsce z wyraźną stratą zajął Sylvain Freiholz. Na normalnej skoczni zajął 22. miejsce, jednak w konkursie drużynowym wraz z Jäklem, Duffnerem i Martinem Schmittem zdobył kolejny medal, tym razem brązowy. Łącznie w tym sezonie dziewięciokrotnie stawał na podium zawodów PŚ, czterokrotnie zwyciężał, cztery razy był drugi i raz trzeci, co dało mu drugie miejsce w klasyfikacji generalnej. W tym samym roku na zawodach w Planicy ustanowił swój rekord życiowy skokiem na 211 metrów. Skoczył jeszcze dalej, osiągając 213 metrów (więcej niż ówczesny rekord świata), ale skoku tego nie ustał.
Dobre wyniki uzyskiwał także w sezonie 1997/1998, który również zaczął się od zwycięstwa, będącego równocześnie ostatnim w jego karierze. W Turnieju Czterech Skoczni zajął tym razem szóste miejsce. Niedługo później wystartował na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie, gdzie zdobył brązowy medal. Lepsi okazali się tylko Kazuyoshi Funaki oraz Sven Hannawald. W lutym 1998 Thoma wystartował na igrzyskach w Nagano, zajmując 13. miejsce na normalnej skoczni i 12. na dużym obiekcie. W konkursie drużynowym Niemcy w składzie Hannawald, Schmitt, Jäkle i Thoma zdobyli srebrny medal. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął ósme miejsce.
Mistrzostwa świata w Ramsau w 1999 były ostatnią dużą imprezą w jego karierze. W indywidualnych startach był ósmy na dużej skoczni i szesnasty na normalnym obiekcie. Ponadto razem z Hannawaldem, Duffnerem i Schmittem zdobył złoty medal w konkursie drużynowym; przewaga Niemców nad drugimi w konkursie Japończykami wyniosła zaledwie 1,9 punktu. Ostatni raz na podium zawodów Pucharu Świata stanął 23 stycznia 1999 w Sapporo, gdzie zajął trzecie miejsce. Ostatni oficjalny występ zaliczył 19 marca 1999 w Planicy, gdzie zajął 14. miejsce. W klasyfikacji końcowej swego ostatniego sezonu w Pucharze Świata zajął 10. miejsce.
Emerytura Swój ostatni skok oddał na skoczni w Garmisch-Partenkirchen. 31 grudnia 1999, 4 sekundy przed północą, odepchnął się od belki startowej, wylądował już w nowym, 2000 roku.
Po zakończeniu kariery zajął się komentowaniem skoków. W latach 2000–2007 był ekspertem telewizji RTL, po czym rozpoczął pracę dla innej niemieckiej stacji, ARD. Oprócz tego były skoczek prowadzi firmę THOMA Sportevents. Prywatnie skoczek od 1995 do 2001 roku był mężem Manueli, którą poznał trzy lata wcześniej podczas konferencji prasowej. Z tego związku mają dwoje dzieci.
Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca55.14 lutego1988 CalgarySkocznia normalna indywidualnie154,1 pkt75,0 pkt Matti Nykänen27.9 lutego1992 AlbertvilleSkocznia normalna indywidualnie189,4 pkt 33,4 pkt Ernst Vettori5.14 lutego1992 AlbertvilleSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Heiko Hunger, Dieter Thoma, Christof Duffner, Jens Weißflog544,6 pkt99,8 pkt 39.16 lutego1992 AlbertvilleSkocznia duża indywidualnie132,6 pkt106,9 pkt Toni Nieminen15.20 lutego1994 LillehammerSkocznia duża indywidualnie192,7 pkt81,8 pkt Jens Weißflog1.15px22 lutego1994 LillehammerSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Hansjörg Jäkle, Christof Duffner, Dieter Thoma, Jens Weißflog970,1 pkt–3.15px25 lutego1994 LillehammerSkocznia normalna indywidualnie260,5 pkt 21,5 pkt Espen Bredesen13.11 lutego1998 NaganoSkocznia normalna indywidualnie208,4 pkt26,0 pkt Jani Soininen12.15 lutego1998 NaganoSkocznia duża indywidualnie235,6 pkt36,7 pkt Kazuyoshi Funaki2.15px16 lutego1998 NaganoSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Sven Hannawald, Martin Schmitt, Hansjörg Jäkle, Dieter Thoma897,4 pkt35,6 pkt
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca20.15 lutego1987 OberstdorfSkocznia duża indywidualnie190,3 pkt25,7 pkt Andreas Felder6.17 lutego1987 OberstdorfSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Andreas Bauer, Dieter Thoma, Peter Rohwein, Thomas Klauser575,3 pkt58,8 pkt49.20 lutego1987 OberstdorfSkocznia normalna indywidualnie179,6 pkt44,8 pkt Jiří Parma28.20 lutego1989 LahtiSkocznia duża indywidualnie157,0 pkt61,5 pkt Jari Puikkonen8.22 lutego1989 LahtiSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Andreas Bauer, Josef Heumann, Thomas Klauser, Dieter Thoma546,0 pkt99,0 pkt14.26 lutego1989 LahtiSkocznia normalna indywidualnie99,4 pkt15,1 pkt Jens Weißflog21.10 lutego1991 Val di FiemmeSkocznia duża indywidualnie169,9 pkt47,6 pkt Franci Petek3.14 lutego1991 Val di FiemmeSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Heiko Hunger, André Kiesewetter, Dieter Thoma, Jens Weißflog549,4 pkt18,2 pkt35.16 lutego1991 Val di FiemmeSkocznia normalna indywidualnie171,6 pkt51,3 pkt Heinz Kuttin20.21 lutego1993 FalunSkocznia duża indywidualnie72,2 pkt169,2 pkt Espen Bredesen11.23 lutego1993 FalunSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Gerd Siegmund, Dieter Thoma, Christof Duffner, Jens Weißflog632,2 pkt189,3 pkt12.12 marca1995 Thunder BaySkocznia normalna indywidualnie213,0 pkt53,0 pkt Takanobu Okabe2.16 marca1995 Thunder BaySkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Hansjörg Jäkle, Dieter Thoma, Gerd Siegmund, Jens Weißflog882,5 pkt6,5 pkt33.18 marca1995 Thunder BaySkocznia duża indywidualnie120,0 pkt152,6 pkt Tommy Ingebrigtsen22.22 lutego1997 TrondheimSkocznia normalna indywidualnie233,0 pkt30,5 pkt Janne Ahonen3.27 lutego1997 TrondheimSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Christof Duffner, Martin Schmitt, Hansjörg Jäkle, Dieter Thoma845,6 pkt109,7 pkt 2.1 marca1997 TrondheimSkocznia duża indywidualnie245,0 pkt7,1 pkt Masahiko Harada8.21 lutego1999 RamsauSkocznia duża indywidualnie237,6 pkt25,8 pkt Martin Schmitt1.23 lutego1999 RamsauSkocznia duża drużynowoSkład drużyny: Sven Hannawald, Christof Duffner, Dieter Thoma, Martin Schmitt988,9 pkt–16.26 lutego1999 RamsauSkocznia normalna indywidualnie221,0 pkt34,0 pkt Kazuyoshi Funaki
Mistrzostwa świata w lotach Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca1.25 lutego1990 VikersundLoty indywidualnie357,7 pkt–3.25 stycznia1998 OberstdorfLoty indywidualnie749,9 pkt26,5 pkt Kazuyoshi Funaki
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca1.13 lutego1986 Lake PlacidSkocznia normalna drużynowoSkład drużyny: F. Brau, Robert Leonhard, Ch. Rimmel i Dieter Thoma633,6 pkt–6.16 lutego1986 Lake PlacidSkocznia normalna indywidualnie208,0 pkt23,3 pkt Virginio Lunardi3.7 lutego1987 AsiagoSkocznia normalna indywidualnie211,3 pkt17,5 pkt Ari-Pekka Nikkola2.9 lutego1987 AsiagoSkocznia normalna drużynowoSkład drużyny: Steffen Bartschat, Robert Leonhard, Dieter Thoma i L. Biller587,1 pkt27,3 pkt