Maria Chmielewska (ur. 15 kwietnia 1920 w Łasku, zm. 12 kwietnia 2016 w Warszawie) – polska archeolog, dr hab., kierownik Zakładu Paleolitu Instytutu Historii Kultury Materialnej PAN.
Życiorys
Wczesne lata Ukończyła szkołę podstawową i średnią w Zduńskiej Woli. W okresie II wojny światowej pracowała jako robotnica rolna i pomoc domowa w majątku w Buczku. W 1945 r. podjęła studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Łódzkiego.
Praca zawodowa W 1945 r. jako studentka została zatrudniona w Miejskim Muzeum Prehistorycznym (przemianowanym następnie na Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne) w Łodzi. Początkowo była praktykantką, a następnie zajmowała stanowiska: asystentki (od 1947), starszej asytentki (1948-1951), adiunkta (1951-1955) i kustosza adiunkta (1956-1964). Kierowała działem paleolitu i mezolitu. Równocześnie (lata 1956-1964) była zatrudniona dodatkowo w Zakładzie Archeologii Polski Środkowej IHKM PAN jako adiunkt-konsultant, a następnie w Instytucie Archeologii i Etnologii PAN w Warszawie. Od 1978 r. pełniła funkcję kierownika Zakadu Epoki Kamienia w IHKM PAN. W 1982 r. została mianowana na stanowisko docenta.
Kariera naukowa W okresie studiów na Uniwersytecie Łódzkim wybrała prehistorię, jako przedmiot główny. W 1948 r. uzyskała absolutorium i uzyskała stypendium Ministra Oświaty na studia na Uniwersytecie Karola w Pradze. W 1949 r. uzyskała stopień doktora filozofii w zakresie archeologii na podstawie rozprawy pt. Przemysł rażicki a początki czeskiego neolitu.
W 1977 r. uzyskała tytuł doktora habilitowanego w zakresie archeologii pradziejowej na podstawie rozprawy pt. Późny paleolit pradoliny warszawsko-berlińskiej.
Prowadziła badania archeologiczne na licznych stanowiskach z okresu paleolitu, mezolitu, a także neolitu i wczesnego średniowiecza w Polsce i za granicą. M. in. uczestniczyła międzynarodowej ekspedycji ratownictwa archeologicznego (Combined Prehistoric Expedition) zorganizowanej w związku z budową Tamy Asuańskiej. W Polsce prowadziła badania m. in. w: Koninie (1950-1952), Cichmianie (1952), Podlesicach-Ruskiej Skale (1952-1954), Skarżycach-Makowej Skale, Makowie (1954), Witowie (1955-1962) i Katarzynowie (1960-1962) i Polanach II (1971-1972).
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi (1956) Złota Odznaka "Za opiekę nad zabytkami" (1979) Medal 25-lecia za zasługi dla rozwoju archeologii polskiej (1980) Medal 40-lecia PRL (1985)
Przypisy
Kategoria:Polscy naukowcy Kategoria:Polscy archeolodzy Kategoria:Pracownicy instytutów naukowych PAN Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 2016 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łasku Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Ludzie nauki związani z Łodzią Kategoria:Pracownicy muzeów w Łodzi Kategoria:Ludzie nauki związani z Warszawą Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotą odznaką „Za opiekę nad zabytkami”