Johann Theodor Mosewius (ur. 25 września 1788 w Królewcu, zm. 15 września 1858 w SzafuzieCarl-Maria-von-Weber-Gesamtausgabe) – niemiecki śpiewak operowy, dyrygent i organizator życia muzycznego we Wrocławiu.
Rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Królewieckim, ale przerwał je by zająć się karierą śpiewaczą. Uczył się w swoim rodzinnym mieście m.in. u Friedricha Riela. Od 1805 został śpiewakiem operowym (bas) w teatrze królewieckim, śpiewając tam aż do przeprowadzki do Wrocławia, od 1810 role główne. Od 1814 był także reżyserem operowym. W 1811 występował gościnnie w GdańskuCarl-Maria-von-Weber-Gesamtausgabe i Berlinie, gdzie po raz pierwszy zainteresował się twórczością dawnych kompozytorów niemieckichEitner 1885. Latem 1816 przeniósł się do opery we Wrocławiu. Grał tu partie Osmina w Uprowadzeniu z seraju, Leporella w Don Giovannim oraz tytułową w Weselu Figara, a także Figara w Cyruliku sewilskim, Caspara w Wolnym strzelcu oraz ojca Laurentego w Romeo i Julii, w 1819 i 1822 brał udział w przedstawieniach w WiedniuEitner 1885Carl-Maria-von-Weber-Gesamtausgabe. W 1825 na tle konfliktu artystycznego z kierującym operą Biereyem zrezygnował z tej pracy, kończąc gościnnymi występami w Królewcu karierę śpiewaka zawodowegoCarl-Maria-von-Weber-Gesamtausgabe. W tymże roku założył Akademię Śpiewaczą (Singakademie) we Wrocławiu, jednocześnie utrzymując się z lekcji śpiewu i muzykiEitner 1885. W 1827 uzyskał posadę wykładowcy na Uniwersytecie Wrocławskim, w Królewskim Akademickim Instytucie Muzyki Kościelnej, w miejsce zmarłego właśnie F.W. Bernera. W 1829 został dyrektorem muzycznym uczelni, a od 1831 do śmierci kierował instytutemCarl-Maria-von-Weber-GesamtausgabeStrona Inst. Muzykologii UWr . Zaangażował się w promocję utworów dawnych kompozytorów niemieckich, zwłaszcza Bacha i Händla, głównie wykonując ich muzykę ze swoimi zespołami, ale także publikując w tej tematyce w gazetach. Promował także pieśni bardziej współczesnych twórców, w tym ballady LöwegoEitner 1885.
Był organizatorem życia muzycznego we Wrocławiu, założycielem lub współzałożycielem różnych zespołów i towarzystw muzycznychEitner 1885, w tym w 1819 Verein für Kirchenmusik (Towarzystwo Muzyki Kościelnej)Strona Inst. Muzykologii UWr , Liedertafel (1823)Carl-Maria-von-Weber-Gesamtausgabe. Zmarł w czasie podróży po SzwajcariiEitner 1885.
Życie prywatne
W 1810 ożenił się ze śpiewaczką (sopran) z Królewca, Wilhelminą z d. Müller (zm. 1825), z którą miał pięcioro dzieciCarl-Maria-von-Weber-GesamtausgabeEitner 1885. Później ożenił się powtórnie, w trakcie pracy we WrocławiuEitner 1885.
Uhonorowania W 1845 został członkiem berlińskiej Königlich Akademie der KünsteEncyklopedia Wrocławia, 2006, biogram Mosewiusa. Wydawnictwo Dolnośląskie, strona 521 w 1850 otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu WrocławskiegoEncyklopedia Wrocławia, 2006, biogram Mosewiusa, strona 521 w 1850 nagrodzono go Orderem Orła Czerwonego IV klasy z okazji 25-lecia założonej przezeń Akademii ŚpiewaczejAllgemeine Zeitung Nr 262, 19. September 1858, strona 4236
Przypisy
Bibliografia Eitner, R. 1885: Mosewius, Ernst Theodor. W: Allgemeine Deutsche Biographie, vol. 22, Leipzig: Duncker & Humblot, str. 390–392 Biogram w: Carl-Maria-von-Weber-Gesamtausgabe
Kategoria:Niemieccy śpiewacy operowi Kategoria:Niemieccy pedagodzy muzyczni Kategoria:Muzycy związani z Wrocławiem do 1945 Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Urodzeni w 1788 Kategoria:Zmarli w 1858