mały| Portret Candance Wheeler. Candace Wheeler (ur. 24 marca 1827 w Thurber, zm. 5 sierpnia 1923), była jedną z pierwszych kobiet zajmujących się projektowaniem wnętrz i tkanin w Stanach Zjednoczonych i jest często uznawana za "matkę" architektury wnętrz i dekoracji wnętrz. Zasłynęła ze swojego wkładu do dziedziny projektowania wnętrz dla kobiet poprzez swoją współpracę z ruchem feministycznym, zwłaszcza poprzez udział w publikacji magazynu Art Interchange. Znana jest również ze wspierania rzemieślniczek i propagowania nowego stylu amerykańskiego designu. Założyła Towarzystwo Sztuki Dekoracyjnej w Nowym Jorku (1877) i Nowojorską Giełdę pracy dla kobiet (1878)..
Candace Wheeler jest ściśle związana z ruchem Arts and Crafts i była postrzegana jako autorytet w dziedzinie projektowania wnętrz przez całą swoją karierę zawodową. Zasłynęła również z projektu wnętrza Woman's Building podczas Światowej Wystawy Kolumbijskiej w Chicago w 1893 roku. oraz zaprojektowania wnętrz niektórych pomieszczeń Białego Domu w 1882 roku.
Lata młodości Candace Wheeler (Candace Thurber) urodziła się 24 marca 1827 w Delhi w stanie Nowy Jork, na zachód od Gór Catskill. Jej rodzicami byli Abner Gilman Thurber (1797-1860) i Lucy (Dunham) Thurber (1800 -1892). Była trzecim dzieckiem spośród ośmiorga braci i sióstr: Lydia Ann Thurber (1824-?), Charles Stewart Thurber (1826–1888), Horace Thurber (1828–1899), Lucy Thurber (1834–1893), Millicent Thurber (1837–1838), Abner Dunham Thurber (1839–1899) i Francis Beattie Thurber (1842–1907).
Wheeler miała szczęśliwe dzieciństwo, choć nie kryła irytacji wobec sposobu, w jaki wychowywał ich ojciec - "jakby cofnął się o sto lat" Candace Wheeler: The Art and Enterprise of American Design, 1875-1900 Peck, Amelia, and Carol Irish, s. 4. . Jej ojciec był ortodoksyjnym prezbiterianinem, ale także zagorzałym abolicjonistą. Dbał o to, aby jego rodzina nigdy nie używała produktów wytworzonych przez niewolników. Wysiłek Abnera był tak znaczący, że jego rodzina zaczęła używać domowej roboty cukru klonowego zamiast cukru trzcinowego oraz lnu tkanego z lnu uprawianego na farmie, a nie z bawełny z południa Candace Wheeler: The Art and Enterprise of American Design, 1875-1900, Peck, Amelia, and Carol Irish, s. 4. . Z perspektywy czasu Candace Wheeler jest przekonana, że ich gospodarstwo było jednym z przystanków na trasie Kolei Podziemnej. Candace Wheeler: The Art and Enterprise of American Design, 1875-1900, Peck, Amelia, and Carol Irish, s. 4.
Candace Wheeler uczęszczała do szkoły podstawowej, gdzie w wieku sześciu lat uszyła swój pierwszy próbny wzór Candace Wheeler: The Art and Enterprise of American Design, 1875-1900, Peck, Amelia, and Carol Irish, s. 4. . Mając 11 lub 12 lat rozpoczęła swoją naukę w Akademii Delaware w Delhi Candace Wheeler: The Art and Enterprise of American Design, 1875-1900, Peck, Amelia, and Carol Irish, s. 4. .
Kariera mały| Zasady projektowania wnętrz z praktycznymi przykładami (Candace Wheeler, 1903 Principles of Home Decoration, Candace Wheeler, 1903 ). W 1876 roku Candace Wheeler odwiedziła Filadelfijską Wystawę Stulecia Encyclopedia of Interior Design, 1997, Joanna Banham, s. 394 . Wystawa w Królewskiej Szkole Sztuki Haftu Encyclopedia of Interior Design, 1997, Joanna Banham, s. 394 , zrobiła na niej ogromne wrażenie, ale to nie artystyczny wymiar robótek ręcznych był inspiracją Wheeler. Interesowała się robótkami ręcznymi jako biznesem prowadzonym przez kobiety i przynoszącym korzyści kobietom Candace Wheeler: The Art and Enterprise of American Design, 1875-1900 Peck, Amelia, and Carol Irish, s. 4. Threads of life: a history of the world through the eye of a needle, 2019, Clare Hunter, s. 234 .
Przebywając jeszcze w Filadelfii, Candace Wheeler wpadła na pomysł amerykańskiej wersji szkoły królewskiej, która obejmowałaby "wszystkie artykuły damskie" Candace Wheeler: The Art and Enterprise of American Design, 1875-1900, Peck, Amelia, and Carol Irish, s. 4. . Według niej ten model mógłby pomóc kobietom "wykształconym", ale ubogim Candace Wheeler: The Art and Enterprise of American Design, 1875-1900, Peck, Amelia, and Carol Irish, s. 4. . Wiele lat później w liście do swojej siostrzenicy Candace Wheeler opisała siebie jako osobę, która "skorzystała z okazji pracy na rzecz armii bezbronnych kobiet w Nowym Jorku - tych, które wstydziły się żebrać i nie miały przygotowania do pracy."
Inspiracje za jej projektami Candace Wheeler czerpała inspirację przede wszystkim natury, w szczególności z flory i fauny. Podoba jej się idea wdrażania piękna natury do swoich wyrobów tekstylnych. Jej projekty charakteryzują się harmonijnym łączeniem motywów botanicznych, takich jak kwiaty, liście i owady w kompozycjach tekstylnych. Oprócz tworzenia możliwości zatrudnienia dla Amerykanek, Candace Wheeler stawia sobie również za cel polepszenie amerykańskiego gustu i poprawę postrzegania amerykańskiego rzemiosła na całym świecie. Prace Wheeler odzwierciedlają nacisk ruchu Arts and Crafts na rzemiosło i pracę ręczną. Jej oddanie rzemiosłu wysokiej jakości i wykorzystywanie wzorów inspirowanych naturą uczyniło ją znaną postacią w świecie sztuki tekstylnej swoich czasów. mały| Szablon tapety z wzorem karpia inspirowanym stylem japońskim. Artystka: Candace Wheeler. Datowany na 1885-1905 mały| Projekt tkaniny autorstwa Candace Wheeler z XIX wieku.
Style i techniki Candace Wheeler dążyła do wytwarzania wysokiej jakości tekstyliów w czasach, w których dominowała produkcja tkanin na skalę masową. Wypracowała swój niepowtarzalny styl, który nadawał jej tkaninom inny wygląd w zależności od gry światła, niemal jak obrazy. Stosowała również naturalne barwniki i tradycyjne techniki tekstylne. Aby uzyskać tak unikalne efekty, często używała drogich materiałów, takich jak jedwab, aksamit i specjalne metalowe nici. Ponadto zarządzała wykwalifikowanymi pracownikami, którzy byli odpowiedzialni za dodawanie skomplikowanych wzorów poprzez szycie i haftowanie. Jednak ze względu na koszt tych materiałów, jego prace były zazwyczaj zarezerwowane dla zamożniejszej klienteli. Wheeler miała wielkie zamiłowanie do eksperymentów i lubiła eksperymentować z różnymi sposobami włączania cieni i ruchu do swojej pracy. W 1880 roku doceniono jej technikę tkacką nazwaną „ haftem gobelinowym ”. W tej technice stosuje się luźno tkane płótno jedwabne z dwoma zestawami nici w różnych kolorach. W wielkim uproszczeniu, możemy porównać tkaninę Wheeler do kanwy przeznaczonej do haftu krzyżykowego. Candace Wheeler odkryła ten materiał na gobelin przez przypadek, podczas poszukiwań idealnego materiału bazowego do udoskonalenia swoich prac hafciarskich. Podczas obserwacji pracy maszyny żakardowej w firmie tekstylnej Cheney Brothers, natknęła się na wyrzucony i uszkodzony kawałek luźno tkanego płótna jedwabnego. To nieoczekiwane odkrycie stało się inspiracją i prototypem do wykorzystania go w tworzeniu swoich innowacyjnych tkanin.
Towarzystwo Sztuk Dekoracyjnych w Nowym Jorku Candace Wheeler w 1877 roku założyła Decorative Arts Society Threads of life: a history of the world through the eye of a needle, 2019, Clare Hunter, s. 234 w Nowym Jorku, którego pozostałymi członkami założycielami byli Louis Comfort Tiffany, John LaFarge i Elizabeth Bacon Custer The Business of Charity: The Woman's Exchange Movement, 1998, Kathleen W. Sander . Stowarzyszenie ma na celu pomaganie kobietom w osiągnięciu niezależności finansowej dzięki różnym zajęciom rzemieślniczym, takim jak szycie, robótki ręczne i inne sztuki dekoracyjne, pomogło ono również tysiącom kobiet, które pod koniec wojny secesyjnej znalazły się w nędzy..
Wheeler zaangażowała znamienite nowojorskie matrony do pomocy w otwarciu butiku, w którym były sprzedawane produkty wysokiej jakości wykonywane na zamówienie, w ten sposób generowane były przychody Threads of life: a history of the world through the eye of a needle, 2019, Clare Hunter, s. 234 . Firma pozyskała pięciuset abonentów w ciągu trzech lat The Business of Charity: The Woman's Exchange Movement, 1998, Kathleen W. Sander . Wybitni artyści byli zatrudniani do nauczania lub oceniania wystaw w Decorative Arts Society of New York. Encyclopedia of Interior Design, 1997, Joanna Banham, s.394 Candace Wheeler pomogła założyć podobne firmy w Chicago, St. Louis, Hartford, Detroit, Troy (Nowy Jork) i w Charleston w Karolinie Południowej..
Nowojorska Giełda Pracy Kobiet W 1878 roku Candace Wheeler przyczyniła się do uruchomienia nowojorskiej giełdy pracy dla kobiet, gdzie miały one możliwość sprzedaży produktów, które mogły być przygotowane w domu, w tym wypieki i pościel Threads of life: a history of the world through the eye of a needle, 2019, Clare Hunter, s. 234 . Ten nowy biznes służył znacznie większej liczbie kobiet, ponieważ nie wymagał od nich żadnych zdolności artystycznych. Giełda została otwarta w marcu 1878 roku, rozpoczynając działalność od sprzedaży komisowej trzydziestu przedmiotów w domu współzałożycielki giełdy, Mary Choate The Business of Charity: The Woman's Exchange Movement, 1998, Kathleen W. Sander . W kwietniu giełda przeniosła się do wynajętego lokalu i już w maju osiągnęła na tyle duży sukces, że mogła zatrudnić sprzedawczynie na część etatu The Business of Charity: The Woman's Exchange Movement, 1998, Kathleen W. Sander . W pierwszym roku giełda wypłaciła prawie 14 000 dolarów prowizji The Business of Charity: The Woman's Exchange Movement, 1998, Kathleen W. Sander . W 1891 roku w Stanach Zjednoczonych istniały co najmniej siedemdziesiąt dwie giełdy The Business of Charity: The Woman's Exchange Movement, 1998, Kathleen W. Sander .
W 1879 roku Candace Wheeler złożyła rezygnację z członkostwa w Towarzystwie Sztuk Dekoracyjnych.
Tiffany & Wheeler W 1879 roku Candace Wheeler i Louis Comfort Tiffany założyli wspólnie firmę Tiffany & Wheeler. Threads of life: a history of the world through the eye of a needle, 2019, Clare Hunter, s. 234 , zajmującą się projektowaniem wnętrz. Tiffany & Wheeler, znana jest również pod nazwą Tiffany & Co, Associated Artists Candace Wheeler: The Art and Enterprise of American Design, 1875-1900 Peck, Amelia, and Carol Irish, s. 4. . Jej wspólnikami są Louis Comfort Tiffany, Candace Wheeler, William Pringle Mitchell i Lockwood de Forest. Firma udekorowała wiele ważnych domów i budynków publicznych z końca XIX wieku, w tym Salę Weteranów w Zbrojowni Siódmego Pułku, Teatr Madison Square, Klub Union League, dom George'a Kempa i salon domu Corneliusa Vanderbilta II. Firma zaprojektowała również wnętrze domu Marka Twaina.
Jednym z większych projektów firmy była renowacja Białego Domu po zamachu na 20. prezydenta Stanów Zjednoczonych, Jamesa Garfielda. Następny prezydent, Chester Arthur, poprosił o odświeżenie rezydencji prezydenckiej. W 1882 roku firma Tiffany & Wheeler otrzymała zlecenie na prace w kilku pomieszczeniach Białego Domu, w tym w Pokoju Niebieskim, Pokoju Czerwonym, Pokoju Wschodnim, Jadalni Państwowej i Holu Wejściowym. Ich praca obejmowała wymianę mebli, nakładanie dekoracyjnych wzorów farb na ściany i instalowanie tapet o skomplikowanych wzorach. Warto zaznaczyć, że podczas renowacji wykorzystano jedno z kultowych dzieł Wheeler, znane jako „Pszczoła miodna”.
Powiązani artyści mały| Obrus wykonany z tektury haftowanej, Associated Artists (haft jedwabną nicią na tkaninie, około 1900r.).