Battersea Chess Club – angielski klub szachowy z siedzibą w Londynie.
Historia Klub został założony w 1885 roku pod nazwą Bolingbroke Chess Club i początkowo miał siedzibę w sali BeIlringers’ Room, z której korzystali dzwonnicy kościelni. Pierwszym prezesem został kanonik J. Erskine Clarke, wkrótce później na tym stanowisku zastąpił go E.L. Wise. Początkowo klub liczył około czternastu członków. Pierwszy mecz towarzyski klub rozegrał z Balham Chess Club. W 1888 roku klub przeniósł się w okolice Clapham Junction i z tego powodu zmienił nazwę na Battersea Chess Club. Pod koniec XIX wieku członkiem klubu był Isidor Gunsberg. W 1895 roku klub liczył stu członków. Na początku XX wieku zespół występował w pierwszej dywizji London Chess League. W 1908 roku symultany w siedzibie klubu udzielił Emanuel Lasker. W latach 1910–1914 z niejasnych powodów nastąpił znaczny spadek liczby członków klubu; ta tendencja uległa odwróceniu po I wojnie światowej. W 1928 roku klub utworzył eksperymentalną drużynę krykieta pod nazwą Battersea Chess Cricketers. W sezonach 1929/1930 i 1934/1935 Battersea Chess Club wygrał ligę londyńską, a w latach 1931 i 1933 przegrał baraż o mistrzostwo z odpowiednio Hampstead Chess Club i Brixton Chess Club. Ponadto w 1934 roku zespół zdobył Eastman Cup. W 1965 roku zespół grał w półfinale National Club Championships.
Przypisy
Kategoria:Kluby szachowe w Londynie Kategoria:Kluby szachowe założone w 1885