thumb|Uczestnicy trzeciej konferencji w Chantilly Konferencje w Chantilly – seria trzech konferencji między mocarstwami Ententy, które odbyły się w latach 1915–1916 podczas I wojny światowej. Nazwa konferencji pochodzi od miasta Chantilly we Francji, gdzie odbywały się spotkania.
Pierwsza konferencja w Chantilly Odbywająca się od 7 lipca 1915 roku pierwsza międzysojusznicza konferencja wojskowa I wojny światowej została zwołana w Grand Quartier Général w Chantilly we Francji, wkrótce po przystąpieniu Włoch do wojny z państwami centralnymi. W konferencji uczestniczyli przedstawiciele Wielkiej Brytanii (w tym głównodowodzący Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego, gen. John French oraz jego szef sztabu, gen. William Robertson), Francji – Alexandre Millerand, minister wojny, oraz gen. Joseph Joffre, głównodowodzący. Swoich przedstawicieli delegowała również Belgia, Włochy, Serbia i Rosja. Joffre zapewnił delegatów, że wspólne, skoordynowane działania stworzą najbardziej sprzyjające warunki do zwycięstwa aliantów. Na konferencji nie podjęto jednak żadnych konkretnych zobowiązań. Późniejsza konferencja w Chantilly, zorganizowana pięć miesięcy później, miała już ambitniejsze cele i doprowadziła do zobowiązania się aliantów do rozpoczęcia ofensywy w przypadku zagrożenia któregoś z nich przez państwa centralne.
Druga konferencja w Chantilly W dniach 8–12 grudnia 1915 roku w Grand Quartier Général odbyła się konferencja z udziałem przedstawicieli Francji, Wielkiej Brytanii, Rosji, Serbii i Włoch, której celem było opracowanie wspólnej strategii na rok 1916 przeciwko państwom centralnym. Przedstawicielami brytyjskimi byli: dowódca naczelny Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego gen. John French oraz szef Imperialnego Sztabu Generalnego gen. Archibald Murray (tuż przed ich zastąpieniem przez gen. Douglasa Haiga i Williama Robertsona). Gen. Carlo Porro reprezentował Włochy. Joffre zaproponował, a jego alianccy odpowiednicy zgodzili się, aby ofensywy armii alianckich na froncie zachodnim były przeprowadzane jednocześnie lub w wystarczająco krótkim czasie, aby państwa centralne nie były w stanie przetransportować rezerw z jednego frontu na drugi. Skoordynowane ofensywy miały rozpocząć się jak najszybciej, a w międzyczasie miano przeprowadzać lokalne, ograniczone ataki, mające dodatkowo osłabić przeciwnika, jeśli pogoda na to pozwoli.
W dniach 12–13 marca 1916 roku na kolejnym spotkaniu w Chantilly zatwierdzono plan zsynchronizowanych ataków. Rosja miała rozpocząć ofensywę w okolicach 15 maja, a reszta dołączyć do niej około dwa tygodnie później. Wojska serbskie zostały przezbrojone i miały zostać przerzucone do Salonik, gdzie obok armii włoskiej w Albanii i francusko-brytyjska Armée d’Orient w Macedonii miały bezterminowo utrzymywać groźbę ataku na froncie salonickim. Delegaci uzgodnili również, że blokada państw centralnych powinna zostać zaostrzona.
Trzecia konferencja w Chantilly W dniach 15–16 listopada 1916 roku alianccy dowódcy wojskowi spotkali się w Chantilly, a przywódcy polityczni w Paryżu przed wspólną sesją. W swoim memorandum Joffre napisał, że połączona ofensywa wstrząsnęła państwami centralnymi w 1916 roku i że należy to wykorzystać w ofensywie wiosennej przeciwko Niemcom we Francji i przeciwko Bułgarii. Joffre zasugerował, że armia rosyjska mogłaby zostać przezbrojona w broń i sprzęt przysłane z zachodu, aby wyeliminować Bułgarię z wojny. Joffre chciał większej ofensywy na froncie zachodnim niż ta z 1916 roku i jej rozpoczęcia w lutym, aby uniemożliwić państwom centralnym uprzedzenie aliantów, jak miało to miejsce w ubiegłym roku pod Verdun. Brytyjczycy twierdzili jednak, że nie będą gotowi do maja, a delegacje rosyjska i włoska poszły w ich ślady. Na zakończenie spotkania wszyscy zgodzili się na plan, który miał przynieść decydujące skutki, ale ustalili, że lutowy termin jest nieosiągalny. Znaczną część czasu poświęcono na dyskusję na temat Bałkanów i pokonania Bułgarii atakami ze wschodu i południa, a także uzgodniono wzmocnienie sił w Salonikach, pod warunkiem, że wojska nie zostaną odciągnięte od Francji. Dowódcy wojskowi spotkali się z politykami, nie mogąc dojść do porozumienia w sprawie wysłania 23 dywizji do Salonik. Aristide Briand stwierdził, że oba spotkania doprowadziły do tych samych wniosków, ale David Lloyd George stwierdził, że „było to niewiele lepsze od farsy”. Zanim planowanie mogło się rozpocząć, Joffre został zwolniony i zastąpiony przez gen. Roberta Nivelle’a, który zaproponował znacznie bardziej ambitny plan na rok 1917.
Przypisy
Bibliografia
Chantilly Kategoria:I wojna światowa Kategoria:1915 we Francji Kategoria:1916 we Francji