Herb rejonu wileńskiego (ofic. Herb Samorządu Rejonu Wileńskiego) – jeden z symboli rejonu wileńskiego nadany 17 marca 1999 decyzją Rady Samorządu Rejonu Wileńskiego, zatwierdzoną 20 grudnia 1999 przez prezydenta Republiki Litewskiej Valdasa Adamkusa.
Opis herbu Herb przedstawia pogoń na czerwonym polu.
Znaczenie Herb nawiązuje do herbu ziemi wileńskiej, który wywodzi się z pieczęci wielkich książąt litewskich. Należy do najstarszych symboli terytorialnych Litwy. Postać jeźdźca na Wileńszczyźnie używana jest co najmniej od 1366, gdy pieczętował się nią wielki książę Olgierd Giedyminowicz. W XIV i XV w. zasadniczą różnicą pomiędzy heraldyką wielkoksiążęcą a herbami ziem, było zastąpienie miecza – symbolu władzy książęcej, włócznią. Dopiero w II połowie XVI w. w herbie województwa wileńskiego włócznie zastąpił miecz.
Niebieska tarcza ze złotym krzyżem lotaryńskim u boku jeźdźca pojawia się w przechowywanym w Brukseli XV-wiecznym herbarzu, gdzie wizerunek podpisany jest jako herb ziemi wileńskiej. Krzyż ten, pierwotnie będący herbem osobistym króla Polski i wielkiego księcia litewskiego Władysława II Jagiełły, stał się symbolem dynastii i znany jest jako krzyż jagielloński.
Historia Powstały w okresie sowieckim rejon wileński początkowo nie miał herbu. Postanowiono go wprowadzić w latach 90. XX w., gdy okolice Wilna znalazły się w Republice Litewskiej. Projekt autorstwa Arvydasa Každailisa 17 marca 1999 zatwierdziła Rada Samorządu Rejonu Wileńskiego.
Litewska Komisja Heraldyczna przy Prezydencie Republiki postanowiła o wprowadzeniu najstarszej wersji herbu Wileńszczyzny z włócznią w dłoni jeźdźca. Wersja ta została przez nią zatwierdzona 25 marca 1999.
Herb nadał 20 grudnia 1999, dekretem nr 724, prezydent Republiki Litewskiej Valdas Adamkus.
Przypisy
Kategoria:Rejon wileński wileński