Nic się nie zmienia – album muzyczny zespołu ADHD Syndrom wydany w 2011 r. Było to drugie wydawnictwo muzyczne tej formacji. Wydawcą była wytwórnia muzyczna Jimmy Jazz Records. Ukazał się na płycie kompaktowej CD, do której dołączono płytę DVD oraz na płycie gramofonowej. Wydanie z płytą DVD zawierało dodatkowo nagrania video z występów zespołu na żywo, teledysk, informację o dyskografii oraz zdjęcia fotograficzne. Wydawnictwo zebrało pochlebne recenzje, podobnie jak twórczość zespołu oraz zawarta w albumie muzyka.

Historia Zespół ADHD Syndrom został założony w Maniowach, w 2005 r.. Do 2008 r. zdobył lokalną popularność oraz powstało kilka nagrań demo. W 2009 r. nakładem wydawnictwa muzycznego „Jimmy Jazz Records” ukazał się pierwszy, debiutancki album fromacji pod tytułem „Grzeczna młodzież”. Uznaje się go za bardzo udany debiut. Od tego momentu kapela grała wiele koncertów klubowych, często razem z czołowymi wykonawcami sceny niezależnej. To pozwoliło kapeli zyskać rozpoznawalność, popularność i fanów w całym kraju.

Kolejna, druga publikacja we współpracy z tym samym wydawnictwem ukazała się już dwa lata później, w 2011 r., pod tytułem „Nic się nie zmienia”. Materiał nagrany został, podobnie jak wcześniejszy debiut, w tym samym studio nagraniowym „NS Studio” z Nowego Sącza.

W 2014 r., nakładem tego samego wydawnictwa muzycznego co poprzednie publikacje, ukazał się trzeci album grupy, pod tytułem „Business Punx”, nagrywany tym razem w jednym ze studiów nagraniowych ze Szczecina.

Album Album muzyczny „Nic się nie zmienia” formacji ADHD Syndrom jest albumem studyjnym. Wydany został w 2011 r. przez wydawnictwo muzyczne „Jimmy Jazz Records” ze Szczecina. W ramach katalogu tego wydawcy otrzymał on identyfikator albumu – JAZZ 151 dla wersji zamieszczonej na płycie kompaktowej (Barcode / EAN: 5905674941510) oraz JAZZ LP 013 dla publikacji wydanej na płycie gramofonowej. Album zawiera 14 utworów muzycznych. Czas trwania nagrań wynosi 32 minuty i 27 sekund.

Publikacja została wydana na dwóch różnych nośnikach danych. W jednej z wersji wydawnictwa jako nośnik danych dla ścieżki dźwiękowej zastosowano jedną płytę kompaktową w formacie CD-Audio oraz jedną płytę DVD – DVD-Video. Na tej drugiej z płyt zamieszczono: filmy z występów zespołu na żywo, w tym z takich wydarzeń jak koncert w ramach festiwalu „Rock na Bagnie” w 2011 r., występ podczas koncertu pod szyldem „Kolabonight 2011”, zorganizowanego z okazji jubileuszu 25–lecia działalności legendarnego w ramach sceny punk zespołu Kolaboranci (wystąpili wówczas także Dezerter i Thiele), plakat z tego wydarzenia, teledysk do utworu „Nadpobudliwi”, galerie ze zdjęciami fotograficznymi zespołu oraz z „MEBP Fest” w 2011 r. i informacja o dyskografii. Natomiast w drugiej wersji wydania albumu nośnikiem dla ścieżki dźwiękowej jest jedna płyta gramofonowa – płyta długogrająca. Ta publikacja ma trzy wersje wydania – podstawową, wytłoczoną na winylu o barwie czarnej w 300 kopiach, oraz dwie wersje limitowane, każda po 100 kopii. W jednej zastosowano winyl czerwony, a w drugiej barwa winylu jest zielona. Wszystkie egzemplarze płyt gramofonowych, w każdej z trzech wersji wydania, są numerowane.

Realizatorem dźwięku był Piotr Pietrzak (pseudonim „Armia”). Okładkę dla płyty CD zaprojektował Kordian Michalski, za grafikę odpowiedzialni byli Marek Wojtaszek, Zdzisław Jodko (pseudonim „Dzidek”), a autorem użytych zdjęć fotograficznych byli Marek Wojtaszek i Piotr Bednarczyk. Inną szatę graficzną ma obwoluta dla płyt gramofonowych.

Skład Osoby, które były członkami grupy w czasie tworzenia i nagrywania materiału muzycznego, ich funkcja w zespole oraz instrumenty muzyczne, na których grali: Franek Podlipni (pseudonim „Szczupły”): wokalista, gitarzysta (gitara) Grzegorz Janczy (pseudonim „Bojler”): basista (gitara basowa), wokal w tle Konrad Janik (pseudonim „Pepsi”): gitarzysta (gitara), wokal w tle, drugi wokal, chórek Szymon Dziadkowicz (pseudonim „Grymas”, „Ujek”): perkusista (perkusja), wokal w tle.

Twórczość i muzyka Twórczość i muzyka prezentowana przez grupę ADHD Syndrom w tym albumie zaliczana jest do gatunku muzycznego jakim jest rock, a w szczególności w jego ramach przypisywana jest do punk rocka. Takie ogólne określenie jednak nie oddaje jednoznacznie własnego stylu muzycznego kapeli, którego niewątpliwie już na etapie tego drugiego albumu muzykom udało się wypracować. A jest w nim przed wszystkim brytyjski punk 77, punk 82, amerykański punk rock uliczny, street punk, trochę hardcore punk i odrobina ska. Tego ostatniego nurtu muzycznego w tym albumie słychać jednak znaczenie mniej niż na debiutanckiej płycie pod tytułem „Grzeczna młodzież”.

Zespół gra utwory z muzyką własnego autorstwa, przy czym większość kompozycji stworzył Franek Podlipni („Szczupły”) – jak to określił w wywiadzie, tworzył „szkielet” kompozycji, a Szymon Dziadkowicz („Grymas”, „Ujek”) tworzył pod to sekcję rytmiczną, Grzegorz Janczy („Bojler”) w dużej części utworów dorabiał samodzielnie sekcję basową. Natomiast kwestiami menadżerskimi i organizacyjnymi, głównie związanymi z koncertami, to do czasu swojego wyjazdu do Anglii, zajmował się Konrad Janik („Pepsi”). Z kolei autorem tekstów do piosenek prezentowanych w albumie jest wspominany wyżej Franek Podlipni („Szczupły”). Teksty te są napisane i śpiewane w języku polskim.

Utwory + Utwory lp. tytuł Czas trwania utworu(minut:sekund) 1 Kajdany 2:14 2 Prawdziwi pozostaną 3:30 3 Vendetta 1:56 4 W pierwszej kolejności 2:25 5 Nigdy nie mów nigdy 2:39 6 Nienawiść miłością 1:54 7 77 2:58 8 Wściekły gość 1:40 9 Nic się nie zmienia 1:21 10 Naprzeciwko im wszystkim 2:15 11 Niegrzeczna dziewczynka 1:45 12 Nadpobudliwi 2:48 13 Chwała przyjaciołom 2:22 14 Zabijcie się wszyscy nawzajem 2:19

Do utworu „Nadpobudliwi” nagrany został teledysk, zamieszczony obok innych materiałów na dołączonej płycie DVD. Czas trwania filmu wynosi 2 minuty i 47 sekund. Wideoklip udostępnia na swoim profilu w serwisie społecznościowym „Youtube” wydawca albumów formacji – Jimmy Jazz Records.

Odbiór i opinie W jednej z recenzji tego albumu jej autor porównuje kolejno niektóre utwory, ich styl oraz brzmienie, do dokonań takich kapel jak Ramones, Social Distortion, Dead Kennedys, The Analogs, oraz w przypadku niektórych kompozycji ogólnie do stylu punk 77. Podkreśla przy tym, że wyraźnie już widać wypracowany przez muzyków własny styl. Porównując prezentowane w albumie dokonania do debiutanckiej płyty zauważa, że wyraźnie już widać zebrane duże doświadczenie i „ogranie”, często na wspólnych koncertach z gwiazdami polskiej sceny punk oraz na dużych festiwalach. Odebrało to muzyce nieco świeżości, spontaniczności czy naturalnej bezczelności, za to jest już widoczne wspominane spore doświadczenie. W kompozycjach słychać też więcej solówek, co według tego recenzenta, w przypadku punk rocka, niekoniecznie jest korzystne. Choć samo brzmienie muzyki w stosunku do poprzedniego albumu jest wyraźnie ostrzejsze. A mimo to zachowana jest wcześniejsza melodyjność prezentowanych kompozycji. Generalnie album zabiera dobre recenzje. Muzyka w nim prezentowana jest naprawdę dobra, widać coraz lepszy warsztat muzyczny, „ogranie”, zachowana jest nadal żywiołowość i energia. W nagraniach czuć niesamowity „przytup” osadzony w tradycji punka i wszystko co w nim najlepsze, czyli szybko, prosto i na temat, bez zbędnych, ideologicznych naleciałości. Dzięki temu niemal każda z piosenek zamieszczonych w albumie ma potencjał na bycie punkowym hitem, gdyż i pod tym względem cały materiał jest na wyrównanym, wysokim poziomie. Ich refreny same narzucają się słuchaczowi, „wpadają w ucho” i pozostają w pamięci człowieka, tak że „trudno im się oprzeć”. A za sztandarowy hymn jeden z recenzentów uznaje utwór „77”.

Z pewną krytyką spotkało się wydanie albumu na płycie gramofonowej. Dotyczy ona jednak strony edytorskiej, między innymi szaty graficznej okładki, która może przywodzić skojarzenia z punko polo, z którym zespół nie ma nic wspólnego i jest dla niego deprecjonujące. Choć z kolei inny recenzent wysoko ocenia szatę graficzną wydawnictwa, ale w odniesieniu do wersji CD. Kiepsko jest także z opisami, w których występują błędy oraz brak jest polskich znaków diakrytycznych. Jako niezrozumiałe i krzywdzące wymienia się także brak dołączenia do tego wydania płyty DVD.

W serwisie społecznościowym, będącym internetową bazą dyskografii zespołów z całego świata – „Discogs” – według stanu na sierpień 2025 r., album w wersji na CD otrzymał ocenę – (Avg Rating): (4,25 gwiazdki na 5 możliwych przy 4 oceniających). Na wymieniony czas pośród osób przynależących do tej społeczności internetowej 15 osób deklarowało posiadanie albumu, a 3 osoby, iż chciałoby go posiadać. W kontekście zaś płyty gramofonowej to powyższe oceny i wskaźniki są następujące: ocena – (4 gwiazdki na 5 możliwych przy 3 oceniających), czarny winyl posiada 20 osób, a chciałyby posiadać 2 osoby, czerwony winyl posiada 6 osób, a zielony winyl 7 osób. Natomiast w serwisie internetowym „Rate Your Music”, w tym samym okresie czasu, miał on przypisaną ocenę (RYM Rating): (3,25 gwiazdki z 5 możliwych przy 4 oceniających).

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Albumy ADHD Syndrom Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2011