Otto Rosenberg (ur. 28 kwietnia 1927, zm. 4 lipca 2001) – aktywista, pisarz, współzałożyciel i wieloletni przewodniczący berlińsko-brandenburskiego związku niemieckich Sinti i Romów. Ocalały z obozu (specjalny obóz dla Romów i Sinti) oraz obozów koncentracyjnych: Auschwitz-Birkenau, Buchenwald, Dora-Mittelbau i Bergen-Belsen, z którego został wyzwolony w kwietniu 1945 r. W 1998 r. opublikował autobiografię pt. Das Brennglas (pol. Cygan z Auschwitz), a rok później ukazało się wydanie w języku angielskim. Odznaczony Krzyżem Zasługi na Wstędze Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.
Życiorys Otto Rosenberg urodził się 28 kwietnia 1927 r. w Draugupönen, Prusy Wschodnie (współczesny Kaliningrad), w rodzinie Sinti. Wychowywał się w Berlinie, gdzie mieszkał z babcią i rodzeństwem. W 1936 roku, mając dziewięć lat, wraz z rodziną został wysłany do obozu koncentracyjnego w . Przymusowe internowanie było zaplanowane, a zbliżające się igrzyska olimpijskie w Berlinie dały władzom niemieckim dogodny pretekst do przeprowadzenia akcji. Od tego czasu żył w nieludzkich warunkach, pozbawiony dostępu do wody, prądu i możliwości uczęszczania do szkoły. W obozie panowała ścisła kontrola, system kar, a więźniowie byli poddawani pseudonaukowym badaniom rasowym. Rosenberg został objęty badaniami w Rassenhygienische und Bevölkerungsbiologische Forschungsstelle (pol. Placówce Badawczej Higieny Rasowej i Biologii Demograficznej), która od 1936 roku prowadziło rejestrację wszystkich niemieckich Sinti i Romów. W 1940 r., w wieku trzynastu lat, Otto Rosenberg został zesłany do przymusowej pracy w berlińskiej fabryce zbrojeniowej Danneberg & Quandt (DAQUA).
Początkowo nie miał negatywnego stosunku do pracy, jednak wiosną 1942 r. sytuacja drastycznie się pogorszyła: zmniejszono racje żywnościowe, obniżono wynagrodzenie i wykluczono go ze wspólnych posiłków z innymi pracownikami ze względu na jego pochodzenie. Pewnego dnia znalazł na terenie zakładu lupę, a Niemcy oskarżyli go o sabotaż i kradzież sprzętu wojskowego. Został aresztowany i bez procesu spędził cztery miesiące w więzieniu, po czym przewieziono go do obozu koncentracyjnego w Auschwitz. 16 maja 1944 r. wziął udział w buncie ludności romskiej w obozie. W sierpniu 1944 r. został deportowany do obozu w Buchenwald, gdzie pracował w kamieniołomie. W kwietniu 1945 r. obóz został wyzwolony przez armię brytyjską. thumb|left|Grób Otto Rosenberga Działalność dla ludności romskiej W 1970 r. założył Berliński Związek Sinti i Romów, którego przewodniczącym pozostawał aż do swojej śmierci w 2001 r. Organizacja zajmowała się ochroną praw Sinti i Romów, udzielaniem wsparcia ofiarom dyskryminacji oraz działaniami na rzecz upamiętnienia historii Holokaustu Romów.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2001