Wincenty Gulewicz (ur. 17 maja 1890 w Dawidowie, zm. 11 lutego 1927 w Rawiczu) – polski nauczyciel gimnazjalny i oficer rezerwy.
Życiorys Urodził się 17 maja 1890 w Dawidowie, w ówczesnym powiecie lwowskim Królestwa Galicji i Lodomerii jako syn Franciszka i Agnieszki z Baranów. W czerwcu 1910 zakończył naukę w klasie ósmej c. k. Gimnazjum Lwowskiego im. Franciszka Józefa i zdał egzamin dojrzałości. Po ukończeniu gimnazjum rozpoczął studia i kontynuował je do 1914.
W czasie I wojny światowej został powołany do cesarskiej i królewskiej armii. Walczył w szeregach c. i k. galicyjskiego 45 pułku piechoty, początkowo jako kadet rezerwy.. W 1915 został ranny. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916 w korpusie oficerów piechoty. Później dostał się do włoskiej niewoli. Po uwolnieniu z niewoli wstąpił do Armii Polskiej we Francji i z nią wrócił do Polski. 8 lipca 1920 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii gen. Hallera, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika, zaliczony do Rezerwy armii z równoczesnym powołaniem do czynnej służby na czas wojny, aż do demobilizacji. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 3 pułku strzelców podhalańskich. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Po zawieszeniu broni został zwolniony z wojska. 25 października 1921 został formalnie zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 3 pułku strzelców podhalańskich. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 975. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 55 pułku piechoty w Lesznie i Rawiczu.
1 stycznia 1921 rozpoczął pracę w Państwowym Gimnazjum w Rawiczu, w charakterze nauczyciela matematyki, fizyki, chemii i gimnastyki. Był jednym z pierwszych nauczycieli – Polaków, zatrudnionych w rawickim gimnazjum. Na początku 1922 założył drużynę harcerską, której był opiekunem. Zmarł 11 lutego 1927 w Rawiczu, po trwającej przeszło rok chorobie. Trzy dni później został pochowany na cmentarzu parafii Chrystusa Króla i Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny. Był żonaty z Heleną (1897–1983).
Ordery i odznaczenia W czasie służby w c. i k. armii otrzymał: Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami, Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej, Srebrny Medal Waleczności 2 klasy, Krzyż Wojskowy Karola.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci gimnazjów we Lwowie Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Rawiczem Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie 3 Pułku Strzelców Podhalańskich Kategoria:Oficerowie 55 Poznańskiego Pułku Piechoty Kategoria:Oficerowie Armii Polskiej we Francji 1917–1919 Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polscy nauczyciele fizyki Kategoria:Polscy nauczyciele matematyki Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1927 Kategoria:Pochowani w Rawiczu