Kościół Pijarów Maria Treu (niem. Piaristenkirche Maria Treu) – barokowa świątynia rzymskokatolicka znajdująca się w Wiedniu, w dzielnicy Josefstadt, przy Jodok-Fink-Platzu. Nosi godność bazyliki mniejszej.
Historia 4 lipca 1697 pijarzy uzyskali zgodę od cesarza Leopolda I Habsburga na budowę klasztoru i szkoły dla dzieci z ubogich rodzin. Kamień węgielny wmurowano 2 września 1698, w obecności monarchy. 16 listopada 1701 w nowo otwartym skrzydle klasztornym odbyły się pierwsze zajęcia. Do uczelni uczęszczało 453 uczniów, trzy niższe klasy uczono w języku niemieckim, a dwie wyższe – po łacinie. W 1716 rozpoczęto budowę kościoła klasztornego, prawdopodobnie wg projektu Johanna Lucasa von Hildebrandta. W 1719 założono tu parafię, co czyni ją najstarszą parafią zakonu pijarów na świecie. W 1731 papież Klemens XII zezwolił zakonnikom na przyjmowanie dzieci z rodzin zamożnych i szlacheckich do szkoły. 26 maja 1771 kard. Christoph Anton von Migazzi konsekrował świątynię. W latach 1858–1860 wieże kościoła nadbudowano wg projektu , który inspirował się rysunkiem sprzed 1724 roku, wizualizującym planowany wygląd budowli. Podczas I wojny światowej dzwony kościelne zarekwirowano, w 1924 roku zawieszono nowe, stalowe instrumenty. 8 kwietnia 1949 papież Pius XII wyniósł świątynię do godności bazyliki mniejszej.
Architektura i wyposażenie Świątynia barokowa, jednonawowa, wzniesiona na planie krzyża. Dwuwieżową fasadę zdobią personifikacje wiary, nadziei i miłości autorstwa Johanna Christopha Madera oraz herb pierwszego arcybiskupa wiedeńskiego Sigismunda von Kollonitza, wykonany w 1752, rok po jego śmierci. Ołtarz główny zdobi obraz Matki Bożej, wykonany przez Josefa Herza jako wotum za wyzdrowienie z dżumy, oraz obraz zaślubin Marii z Józefem z 1833 roku autorstwa . Tabernakulum zdobi płaskorzeźba przedstawiająca ostatnią wieczerzę. Ołtarze boczne poświęcone są: św. Antoniemu, Świętej Rodzinie, św. Janowi Nepomucenowi, Świętemu Krzyżowi, św. Józefowi Kalasantemu i św. Sebastianowi. Ambonę zdobią figury Mojżesza, Eliasza i gołębicy symbolizującej Ducha Świętego oraz płaskorzeźby ze scenami objawienia Chrystusa na Jeziorze Galilejskim oraz kazania na górze, wykonane w 1773. Freski na sklepieniu stworzył w 1752 roku Franz Anton Maulbertsch. 36-głosowe organy wykonał w latach 1856–1858 jeleniogórski organmistrz . Na terenie klasztoru znajduje się również kaplica Matki Bożej Bolesnej. Ołtarz główny z ok. 1760 roku zdobi pietà z pierwszej połowy XV wieku, pochodząca z , którą przeniesiono tu w 1841 roku. Wnętrze zdobią również ławki, konfesjonały i chrzcielnica pochodzące z XVIII wieku. W świątyni znajduje się sześć stalowych dzwonów. Pięć mniejszych zawieszono na wieży południowej, a największy – na północnej. Dane dzwonów: +ImięWagaŚrednicaSterbeglocke70 kg40 cmAntonius300 kg85 cmCalasanz400 kg95 cmJosef700 kg110 cmMaria Treu1200 kg140 cmThaddäus4000 kg180 cm
Galeria
Przypisy
pijarów pijarów Kategoria:Kościoły i klasztory pijarów Kategoria:Architektura barokowa w Austrii Kategoria:Bazyliki w Austrii