Dzień przeprowadzki () – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w Kopenhadze w lutym 1860 roku.
Publikacja Hans Christian Andersen opublikował baśń literacką pt. Dzień przeprowadzki 12 lutego 1860 roku w 20. numerze kopenhaskiego tygodnika , wydawanego przez wydawnictwo . W katalogu dzieł Andersena autorstwa utwór ma numer 804. Baśń wznowiono dwukrotnie za życia pisarza: w grudniu 1866 oraz w grudniu 1871 roku. Autorem pierwszych ilustracji do baśni był Lorenz Frølich. Ilustracje Frølicha znalazły się w antologii Nowe baśnie i opowieści () opublikowanej w Kopenhadze przez wydawnictwo w 1871 roku.
Polskie przekłady Pierwsze tłumaczenie utworu Dzień przeprowadzki na język polski, autorstwa Stefanii Beylin, ukazało się w 1931 roku. Antologię Baśnie w sześciu tomach wydało warszawskie wydawnictwo Jakuba Mortkowicza. Drugie tłumaczenie z oryginału w języku duńskim opublikowała w 2006 roku Bogusława Sochańska. Trzytomową antologię Baśnie i opowieści wydało poznańskie wydawnictwo Media Rodzina.
Dzień przeprowadzki w XIX wieku W czasach Andersena istniał w Królestwie Danii ustalony urzędowo w 1799 roku termin wspólnego dla najemców mieszkań przenoszenia się lub opuszczania zajmowanych lokali. Był to trzeci wtorek kwietnia lub listopada. Przeprowadzanie się było przyczyną zwiększonego ruchu w mieście. Na chodnikach pojawiały się też sterty mebli i pakunków. Ulice zapełniały się wozami przewożącymi dobytek. Pisarz opisał dzień przeprowadzki w powieści () wydanej w 1848 roku.
Fabuła Streszczenia dokonano na podstawie wersji duńskiej oraz polskiego tłumaczenia B. Sochańskiej.
Narrator idzie w odwiedziny do strażnika z wieży o imieniu OleDwie pierwsze wizyty w wieży opisane zostały w baśni literackiej Strażnik Ole wydanej w 1859 roku.. Przypada akurat dzień przeprowadzek. Ulice wypełnia przemieszczający się tłum i duża ilość przewożonego dobytku. Dzieci bawią się na stercie odpadków. Na wozie leży wyrzucona choinka z ozdobami. Opowiadający postrzega ją jako odrobinę poezji na stercie śmieci. Dla narratora myśl o nieuchronnej śmierci jest godna rozważenia.
Śmierć jest woźnicą omnibusu, którym ludzie wyjeżdżają do krainy wieczności. To ona wręcza każdemu paszport i drobne na podróż, w zależności od tego, jak prowadziliśmy się za życia. Nikt nie uniknął tej podróży. Jednym wozem podróżują król i żebrak, geniusz i głupiec. Każdy dostaje na drogę to, na co zasłużył: coś miłego albo coś strasznego. Biedny i upokarzany dostaje swoją starą ławkę, która w wieczności przemienia się w tron. Hulaka otrzymuje drewniany kubek, z którego musi pić czysty napój pamięci, a wtedy budzi się w nim bolesny wyrzut sumienia.
Władca sprawiedliwy, dbający o poddanych znajduje szczęście. Ludwik XI każe stracić marszałka. Jego dzieciom, uwięzionym w Bastylii każe wyrywać raz w tygodniu zęba. Starszy brat każe sobie wyrywać dwa zęby, żeby oszczędzić cierpienia młodszemu. Zły król otrzymuje na drogę omnibusem Śmierci dwa dziecięce zęby. Te gryzą go niemiłosiernie podczas podróży. Przyjazdu omnibusu należy się spodziewać o każdej porze. Trzeba być przygotowanym.
Galeria
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Rękopis baśni „Dzień przeprowadzki” (audiobook na YouTube)
Kategoria:Literatura dziecięca i młodzieżowa Kategoria:Utwory Hansa Christiana Andersena Kategoria:Utwory literackie z 1860