Emilia Augusta Clementina Broomé (ur. 13 stycznia 1866 w Jönköping, zm. 2 czerwca 1925 w Sztokholmie) – szwedzka aktywistka, sufrażystka i polityczka. Pierwsza kobieta mianowana do , w którym zasiadała w latach 1914–1918.

Życiorys Emilia Lothigius urodziła się 13 stycznia 1866 w Jönköping. Była jedyną córką , sędziego w sądzie apelacyjnym. Jej matka, Emilia Augusta Klementina Stridbeck, zmarła 2 miesiące po jej urodzinach z powodu komplikacji, które wystąpiły po porodzie. Została wychowana przez ojca, który był liberałem, zarówno w poglądach politycznych, jak i religijnych, zgodnie z którymi wychował swoją córkę.

W latach 1872–1881 uczęszczała do szkoły podstawowej dla dziewcząt w Jönköping. Jesienią 1881 roku rozpoczęła naukę w szkole średniej w Sztokholmie, którą ukończyła wiosną 1883 roku. W szkole poznała m.in. pisarki i Julię Marcks von Württemberg. Jesienią 1883 roku rozpoczęła studia na Uniwersytecie w Uppsali.

W latach 1886–1891 pracowała jako nauczycielka w szkole dla dziewcząt w Jönköping. Porzuciła pracę po poślubieniu Erika Broomé w 1981 roku, jednak powróciła do zawodu po jego śmierci w 1893 roku. W szkole pracowała do 1897 roku, kiedy przeprowadziła się do Sztokholmu. W 1898 roku rozpoczęła pracę w , założonej przez szwedzką feministkę , gdzie pracowała do 1904 roku. Podczas pracy w Sztokholmie zaczęła angażować się w działania polityczne, skupiając się na działaniach antywojennych i emancypacji kobiet.

W 1914 została mianowana do , komisji proponującej projekty legislacyjne w imieniu króla Szwecji. Została pierwszą kobietą mianowaną członkinią komisji w historii Szwecji. Zasiadała w niej w latach 1914–1918. Była jedną ze współautorek przyjętego w 1920 roku prawa, które sprawiało, że poślubione kobiety uzyskiwały pełnię praw publicznych. W 1921 roku była członkinią komisji ds. wynagrodzeń, w której działała na rzecz wyrównania nierówności płacowych kobiet i mężczyzn. W tym samym roku została członkinią rady , zajmującego się rasizmem naukowym.

Życie prywatne Jej mężem był Erik Ludvig Broomé, inżynier. Pobrali się w listopadzie 1891 roku, jednak Erik zmarł w 1893 roku. Ich córką była Nanny Birgit Emilia, żona .

Zmarła 2 czerwca 1925 w Sztokholmie po długiej chorobie. Została pochowana na cmentarzu Norra w Solnie.

Przypisy

Kategoria:Ludzie związani z Jönköping Kategoria:Ludzie związani ze Sztokholmem Kategoria:Sufrażystki Kategoria:Szwedzcy politycy Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1925