Dzieci – powieść Bolesława Prusa, pierwotnie publikowana w czasopiśmie „Tygodnik Illustrowany” w 1908. W formie książkowej została wydana w 1909. Dzieło opisuje czas rewolucji 1905 i jej wpływ na Królestwo Polskie. W języku rosyjskim książka została po raz pierwszy wydana w 1909Urszula Kowalczuk, Dzieci Bolesława Prusa, czyli „Robota nad wolnością, PFLIT, no. 4(7): 69–83, 2014.Agata Grabowska-Kuniczuk, Prus, Dzieci i cenzura, Instytut badań literackich PAN, Sztuka Edycji 1/2015..
Była to ostatnia dokończona powieść Prusa.
Treść Kazimierz Świrski tworzy z młodych ludzi towarzystwo (oddział) w celu udziału w rewolucji. Towarzystwo nazywa się „Rycerze Wolności”. Z czasem zaczynają go dręczyć wątpliwości co do słuszności obranej drogi działania, ale sytuacja wymyka się spod jego kontroli. Dzieją się zdarzenia, których nie mógł przewidzieć.
O dziele W „Dzieciach” poruszane są kwestie podżegania, konsekwencji propagandy politycznej, stosunku rządu rosyjskiego do języka polskiego i ruchu rewolucyjnego, a także większej racjonalności przekształcania kraju nie za pomocą broni, ale za pomocą edukacji i ciężkiej pracy.
Postacie Postacie powieści można umownie podzielić na kilka grup:
uczestnicy towarzystwa „Rycerze Wolności” (Kazimierz Świrski, Władek Linowski i inni); socjaliści; byli uczestnicy powstania styczniowego (Józef Linowski (ojciec Władka), doktor Dębowski, Wincenty Świrski); przedstawiciele władzy rosyjskiej; Żydzi; podżegacz (Fogel-Altman-Iwanow w jednej osobie).
Przypisy
Kategoria:Powieści Bolesława Prusa Kategoria:Powieści z 1908 Kategoria:Polskie powieści obyczajowe Kategoria:Powieści, których akcja toczy się w Polsce