BPW-500-B (ros. БПВ-500-Б) – rosyjski, wielozadaniowy bezzałogowy statek powietrzny w układzie śmigłowca (wersja seryjna: współosiowa), opracowany w OAO „NPP Radar-MMS” (ros. ОАО «НПП „Радар-ММС“»). Przeznaczony do zadań rozpoznawczych i patrolowych nad obszarami lądowymi i morskimi, w tym w trudno dostępnych rejonach oraz w szerokim zakresie temperatur.
Historia Prace nad bezzałogowym śmigłowcem klasy 500 kg prowadziło OAO „NPP Radar-MMS” (ros. ОАО «НПП „Радар-ММС“»), a jako rok powstania prototypu podawany jest 2010. Publiczna prezentacja BPW-500 miała miejsce podczas Międzynarodowego Salonu Morskiego w Petersburgu, gdzie producent informował o dwóch wariantach: rozpoznawczym i uderzeniowym; wskazywano także odbiorców instytucjonalnych, w tym Ministerstwo ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Federacji Rosyjskiej (ros. Министерство по чрезвычайным ситуациям Российской Федерации), FSB (ros. ФСБ) i Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej (ros. Министерство обороны Российской Федерации). W doniesieniach z pokazu podawano promień działania rzędu 320 km, przy 8 godzinach lotu i wysokości operacyjnej do ok. 3500 m. W kolejnych materiałach branżowych akcentowano zastosowania w zadaniach patrolowych i ratowniczych, obserwacji pokrywy lodowej, ocenie skutków klęsk żywiołowych i awarii technicznych, nadzorze nad liniami energetycznymi i rurociągami, a także monitoringu środowiskowym i rybołówstwie.
Wersja rozwojowa drona została zaprezentowana w 2017 r. podczas Międzynarodowego Salonu Morskiego (ros. Международный военно-морской салон). Przekonstruowano w nim kadłub, wzorując się na budowie śmigłowca Rotorfly R-33.
Konstrukcja BPW-500 jest bezzałogowym śmigłowcem w układzie współosiowym (dwa przeciwbieżne wirniki), z możliwością startu i lądowania w ograniczonej przestrzeni oraz zawisu nad celem. Kadłub o długości 6,1 m i wysokości 2,85 m mieści zespół napędowy (silnik tłokowy zasilany benzyną A-95) oraz wyposażenie pokładowe o budowie modułowej. Podstawowy zestaw wyposażenia obejmuje głowicę elektrooptyczną i stację radiolokacyjną, a nawigację zapewniają systemy inercyjne i satelitarne (GLONASS, GPS). Sterowanie możliwe jest w trybie automatycznym po zaprogramowanej trasie z możliwością bieżącego korygowania trasy lotu przez operatora z naziemnego punktu kierowania. Jako napęd zastosowani silnik tłokowy Rotax 92/914, który docelowo miał zostać zastąpiony przez rosyjską konstrukcję APD-110/120 ("Agat-b) o mocy 120 KM.
Deklarowane parametry lotno-techniczne: masa startowa 500 kg, udźwig do 180 kg, średnica wirnika 6,2 m, prędkość przelotowa 180 km/h, maksymalna 200 km/h, długotrwałość lotu 8 h, promień działania do 500 km, pułap 4000 m, prędkość wznoszenia 7 m/s, zakres temperatur akceptowalnych od −30 do +50 °C. Różnice w danych pojawiające się w publikacjach na temat BPW-500-B (np. promień 320 kontra 500 km) wynikają z różnych etapów prezentacji systemu.
System obejmuje zazwyczaj zestaw składający się z dwóch śmigłowców BPW-500B (ros. БПВ-500-Б), stanowiska kierowania (na bazie samochodu terenowego lub okrętu), zestawu obsługowo-technicznego i zapasu części.
Przypisy
Kategoria:Rosyjskie bezzałogowe statki powietrzne