Stalagtia thaleriana – gatunek pająka z rodziny komórczakowatych. Endemit Grecji.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2006 roku przez Marię Chadzaki i Miquela Arnedo na łamach „Zootaxa”. Jako miejsce typowe wskazano Ano Meros w jednostce Retimno na greckiej Krecie. Epitet gatunkowy nadano na cześć arachnologa Konrada Thalera.
Morfologia Prosoma u samca ma od 1,9 do 2,4 mm długości i od 1,5 do 1,9 mm szerokości, u samicy zaś od 2,1 do 2,7 mm długości i od 1,6 do 2,1 mm szerokości. Karapaks jest pomarańczowy do jasnobrązowego, na przedzie o oskórku skąpo ziarenkowanym, w pozostałej części o oskórku gładkim. Oczy leżą blisko siebie, a odległość między oczami przednio-środkowej pary jest mniejsza od połowy ich średnicy. Wyraźna jamka zajmuje połowę części tułowiowej. Szczękoczułki są bezwłose u nasady, opatrzone ziarnistościami ze szczecinkami na stronach grzbietowej i bocznej, wyposażone w dwa szeregi włosków w bruździe, dwa równych rozmiarów ząbki na krawędzi tylnej i dwa większe na krawędzi przedniej.
Odnóża są pomarańczowe do jasnobrązowych. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to IV, I, II, III. Spośród bioder tylko czwarta para ma po jednym kolcu grzbietowym, a spośród rzepek tylko para trzecia ma kolce grzbietowe w liczbie jednego lub dwóch. Uda pierwszej i drugiej pary mają po jednym kolcu przednio-bocznym, trzeciej jeden lub dwa kolce grzbietowe i dwa lub trzy przednio-boczne, a czwartej od dwóch do pięciu kolców grzbietowych.
Opistosoma (odwłok) u samca ma od 2,3 do 3 mm długości, u samicy zaś od 2,5 do 5 mm długości.
Nogogłaszczki samca mają golenie prawie o połowę krótsze od stóp. Kulistawy bulbus odznacza się brakiem apofizy dodatkowej, uwstecznionym do postaci małego ząbka konduktorem i długim, cienkim, kolcowatym, na szczycie zakrzywionym embolusem.
Genitalia samicy mają małe, owalne diwertikulum tylne ze strukturami gruczołowymi u nasady, zesklerotyzowany, Y-kształtny łuk przedni z wiosłowatą podstawą grzbietową i wykrzywioną krawędzią brzuszną oraz małą, zesklerotyzowaną spermatekę.
Ekologia i występowanie Gatunek palearktyczny, endemiczny dla Krety, podawany ze jednostek regionalnych z wyjątkiem Heraklionu.
Pająk pospolity na zachodzie i w centrum wyspy, rozmieszczony do rzędnych 1950 m n.p.m. Zasiedla fryganę oraz lasy z udziałem dębów, cyprysów i sosen. Aktywne osobniki widuje się przez cały rok ze szczytami od marca do kwietnia i od października do listopada.
Przypisy
Kategoria:Komórczakowate Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Fauna endemiczna Grecji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2006 roku