Jeanne Louise Brindeau de Jarny (ur. 22 listopada 1860 w Paryżu, zm. 6 kwietnia 1946 tamże) – francuska aktorka teatralna i filmowa.
Życiorys Jeanne Louise Brindeau de Jarny urodziła się 22 listopada 1860 w 9. dzielnicy Paryża. Jej ojciec, (1814–1882), był znanym aktorem i członkiem Comédie-Française, podobnie jak matka, Adrienne de Jarny, która również była aktorką. Miała ośmioro rodzeństwa, z czego dwóch braci zyskało rozpoznawalność – Paul Brindeau de Jarny był artystą ślusarzem, a Louis Edouard de Jarny, malarzem orientalistą.
W wieku 18 lat uczęszczała na zajęcia do Conservatoire de musique et de déclamation, które prowadził Jean Baptiste Prosper Bressant. Następnie uczyła się u , aktora Comédie-Française, po czym dołączyła do trupy M. Marcka w Lyonie. W 1881 została zaangażowana do Théâtre du Gymnase w Paryżu.
W 1883, rok po śmierci ojca, dołączyła do Comédie-Française jako aktorka początkująca (pensionnaire). Występowała w sztukach Alexandre’a Dumasa (ojca) Mademoiselle de Belle-Isle i Victora Hugo Ruy Blas. Do początku XX wieku dzieliła swój czas między Comédie-Française, gdzie występowała w sztukach klasycznych, a innymi paryskimi teatrami, specjalizując się w tragediach, m.in. w Une page d’amour (1893) Charles’a Samsona w Théâtre de l’Odéon, Jean-Gabriel Borkman (1897) Henrika Ibsena w , Electra (1904) Benita Péreza Galdósa w Théâtre de la Porte Saint-Martin oraz Roule-ta-bosse (1906) i w .
W 1909 towarzyszyła trupie Comédie-Française w tournée po Ameryce Południowej. Rok później, oprócz kariery teatralnej, zaczęła grać w filmach. Przez pięć lat występowała w krótkometrażowych produkcjach, reżyserowanych przez , i René Le Somptiera. Znaczny sukces odniosła w 1915, występując w patriotycznym obrazie La fille du boche (reż. Henri Pouctal).
W epoce kina niemego grała w produkcjach różnogatunkowych. Występowała m.in. w serialach kinowych L’Empereur des pauvres (1921, reż. ) i Belphégor (1926, reż. ). W 1923 zastąpiła w obsadzie dramatu La Voyante (reż. Leon Abrams) schorowaną Sarah Bernhardt, która zmarła parę dni później. Reżyserowi udało się dokończyć film z jej pomocą, filmując ją jedynie od tyłu.
W 1930 zagrała w filmie dźwiękowym, kryminale La maison de la flèche (reż. ). Następnie wystąpiła w (1931, reż. Abel Gance) i (1935, reż. ).
Zmarła w zapomnieniu, dziesięć lat po przejściu na aktorską emeryturę, 6 kwietnia 1946 w Paryżu.
Wybrana filmografia 1919: – Dolores 1923: – madame Spadoni 1924: – madame Doss 1924: La Voyante – madame Gainard 1926: – Maria Strogoff 1931: – pani Novalic 1935: – gospodyni domowa
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Conservatoire national supérieur d’art dramatique Kategoria:Francuskie aktorki filmowe Kategoria:Francuskie aktorki kina niemego Kategoria:Francuskie aktorki teatralne Kategoria:Francuskie aktorki teatralne XIX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Zmarli w 1946