Pułk starosty radomskiego Stanisława Chomętowskiego – oddział koronny autoramentu narodowego wojska I Rzeczypospolitej przełomu XVII i XVIII wieku (okresu wielkiej wojny północnej)
Formowania i zmiany organizacyjne W końcu XVI wieku w Rzeczypospolitej zaczęto organizować pułki jazdy. Grupowały one w sobie kilka (kilkanaście) chorągwi husarskich i pancernych. Początkowo były tworzone jedynie na czas wojny i sprawowały funkcję większej jednostki taktycznej. W drugiej połowie XVII wieku pułki istniały też w okresie pokoju.
W związku z trwającą wielką wojną północną, w 1703 sejm lubelski ustalił liczbę husarii na 2080 koni, pancernych na 8660 koni, a lekkich na 3000 koni. Zgodnie z tym etatem pułk starosty radomskiego posiadał 9 chorągwi pancernych. Łącznie 600 koni.
Uchwalony na sejmie 1717 roku komput wojska koronnego przewidywał zmniejszenie jazdy koronnej w husarii do 1000 koni, w pancernej do 4000 koni i w lekkiej do 1000 koni. Komput likwidował jej podział na wiele stosunkowo słabych liczebnie pułków i pozostawiał jedynie cztery (królewski, królewicza, buławy wielkiej koronnej i buławy polnej koronnej). Pułk starosty radomskiego został rozwiązany.
Struktura organizacyjna Skład w 1705
Pancerni jedna chorągiew – 100 koni jedna chorągiew – 80 koni siedem chorągwi po 60 koni Razem w pułku: 9 chorągwi; 600 koni
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki jazdy koronnej Kategoria:Pułki koronne w dobie wojny północnej Kategoria:Oddziały jazdy ciężkiej I Rzeczypospolitej Kategoria:Pułki autoramentu narodowego Kategoria:Polskie jednostki kawalerii rozwiązane w 1717