mały|Czaszka ropuchy z rodzaju Osornophryne widziana od strony podniebienia: kości bocznopotyliczne zaznaczono symbolem eo (uwaga: kolorem oznaczono kość skrzydłową) Kość bocznopotyliczna (łac. os exoccipitale, l.mn. ossa exoccipitalia) – kość (parzysta) czaszki ryb i gadów, u ssaków zrastająca się z innymi kośćmi, stając się w ten sposób częścią kości potylicznej.
Jako odrębna kość u ryb i gadów U ryb trzonopłetwych otwór wielki (foramen magnum) otaczają trzy kości: podstawnopotyliczna i dwie bocznopotyliczne. Podobna sytuacja ma miejsce u gadów.
Jako część kości potylicznej u ssaków mały|Czaszka ludzka widziana z dołu: kolorem oznaczono części kłykciowe kości potylicznej U większości ssaków cztery pierwotne ewolucyjnie kości (w tym para kości bocznopotylicznych), choć zakładające się oddzielnie w rozwoju embrionalnym, zrastają się, tworząc jedną kość potyliczną. W anatomii człowieka te dwie części kości potylicznej nazywają się częściami kłykciowymi (partes condyloideae, occipitalia lateralia), ponieważ na nich znajdują się dwa kłykcie potyliczne.
Przypisy
Kategoria:Anatomia ssaków Kategoria:Kości czaszki