Jerzy Zdanowicz (gruz. გიორგი ზდანოვიჩი, znany również pod pseudonimem Majaszwili; ur. 4 listopada 1854 albo 14 stycznia 1855 w Kutaisi, zm. 31 lipca 1917 tamże) – gruziński publicysta, krytyk literacki, polityk oraz rewolucjonista-narodnik polskiego pochodzenia. Jeden z liderów gruzińskiego ruchu narodowo-wyzwoleńczego.
Życiorys Zdanowicz pochodził z rodziny polskich emigrantów zesłanych do Gruzji po powstaniu listopadowym. W latach 1864–1871 kształcił się w gimnazjum klasycznym w Kutaisi. W 1871 wyjechał do Petersburga, gdzie podjął studia w Instytucie Technologicznym. Podczas pobytu w Rosji zaangażował się w działalność nielegalnych organizacji rewolucyjnych. W 1875 został aresztowany i postawiony przed sądem w tzw. „procesie pięćdziesięciu”, w wyniku którego skazano go na sześć lat i osiem miesięcy więzienia.
Po powrocie z zesłania w 1882 związał się z gruzińską prasą. Był jednym z założycieli Gruzińskiej Partii Socjalistów-Federalistów; w 1907 stanął na czele jej Komitetu Głównego. W swojej publicystyce poruszał tematy społeczne, polityczne i literackie. W 1886 dokonał przekładu dzieła Karola Marksa Nędza filozofii na język rosyjski.
Od 1896 pełnił funkcję przewodniczącego rady przemysłowców w Cziaturze.
Wybrane publikacje List do naszych działaczy społecznych (1882) Artykuł o Bielińskim (1888) Nasze kobiety i nowe czasy (1891) Stara i nowa generacja oraz dyskusje o niej u nas (1899)
Przypisy
Kategoria:Gruzińscy dziennikarze Kategoria:Gruzini pochodzenia polskiego Kategoria:Gruzińscy politycy Kategoria:Ludzie urodzeni w Kutaisi Kategoria:Polacy – więźniowie polityczni w Imperium Rosyjskim Kategoria:Urodzeni w 1854 Kategoria:Zmarli w 1917