Maria Woś (ur. 22 marca 1934 we Lwowie) – polska dziennikarka, nauczycielka i działaczka opozycyjna w czasach PRL.
Życiorys Urodziła się i wychowała we Lwowie. W czerwcu 1946 roku ekspatriowana do Wrocławia. W latach 1951–1955 studiowała na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Wrocławskiego. Początkowo uczyła w IX Liceum Ogólnokształcącym im. Juliusza Słowackiego.
Od 1 lutego 1958 roku podjęła pracę w Polskim Radiu. W latach 1965–1969 współredagowała cykl programowy „My nastolatki”, a w okresie 1976–1981 cykl lekcji języka polskiego dla ogólnopolskiego programu „Radio szkole” emitowanych w IV Programie Polskiego Radia. We wrześniu 1980 roku wstąpiła do NSZZ „Solidarność”.
Po ogłoszeniu stanu wojennego, zrezygnowała z pracy w radiu i przeszła na wcześniejszą emeryturę. W latach 1982–2007 działała w Arcybiskupim Komitecie Charytatywnym, początkowo kierując Sekcją Procesową, po represjach ze strony SB, we wrześniu 1983 roku, na kilka miesięcy wycofała się z pracy obserwatorki w sądach wrocławskich procesów politycznych działaczy podziemnej „Solidarności”.
W latach 1982–1988 pracowała jako w szkołach ponadpodstawowych jako nauczycielka języka polskiego, początkowo w Technikum Gastronomicznym, następnie kolejno w Liceum Ogólnokształcącym nr XIV im. Polonii Belgijskiej, Liceum Ogólnokształcącym nr XIII im. Aleksandra Fredry, IX Liceum Ogólnokształcącym im. Juliusza Słowackiego i Technikum Kolejowym.
W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX. wieku była współpracownikiem czasopisma katolickich – Niedziela, Gość Niedzielny oraz Nowe Życie. W latach 1994–1999 wykładała na Podyplomowym Studium Dziennikarstwa na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu.
Podczas wyborów parlamentarnych w 1989 roku współpracowała z Komitetem Obywatelskim „Solidarność” we Wrocławiu, przygotowując w kilkuosobowym zespole audycje prezentowane w ramach oficjalnych bloków wyborczych. W 1990 roku powróciła do Polskiego Radia, w którym pracuje nadal (2025).
Nagrody i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2011) Złoty Krzyż Zasługi (2006) Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2023) Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2008) Odznaka Honorowa Zasłużony dla Województwa Dolnośląskiego (2023) Nagroda Wrocławia (2008) Nagroda im. Tadeusza Szweda (2003) Nagroda „Dziennikarz na Med(i)al” (2014) Nagroda im. Romualda Lazarowicza (2022)
Powieści i zbiory felietonów Duszeczko, nie graj łokciami, 2006 Pomnieć, przypomnieć, zapomnieć, 2010 LeoPolka : ...a ja się ze Lwowa nie ruszę za próg... , 2023
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Autorzy słuchowisk Polskiego Radia Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Działacze opozycji w PRL Kategoria:Dziennikarze związani z Wrocławiem Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Nauczyciele związani z Wrocławiem Kategoria:Ofiary represji w stanie wojennym w Polsce 1981–1983 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy dziennikarze radiowi Kategoria:Polscy nauczyciele języka polskiego Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu