Borsh – miejscowość w południowo-zachodniej części Albanii, w gminie Lukove, okręgu Himara.
Historia Miejscowość znana od czasów starożytnych. Badania archeologiczne prowadzone od roku 1977 przez zespół Jano Koçiego na stanowisku na północ od dzisiejszej wsi pozwoliły odsłonić resztki iliryjskich fortyfikacji i nekropolię. Najstarszym zabytkiem we wsi jest twierdza, zbudowana w czasach rzymskich, przebudowana w okresie rządów Justyniana w VI w. Nazwa wsi pojawia się w dokumentach w 1258, kiedy stanowiła część Despotatu Epiru. W 1431 wieś została zajęta przez Turków osmańskich. Pół wieku później została zajęta przez Albańczyków, pod wodzą Jana Kastriotiego II, syna Skanderbega, ale wkrótce potem ponownie przeszła w ręce tureckie. Ponowną próbę przejęcia Borsh z rąk tureckich podjęli w 1570 Wenecjanie. Oficer armii weneckiej Celsi przejął na rok władzę nad wsią, ale rok później ponownie wpadła w ręce tureckie. W XVIII w. większość mieszkańców przeszła na islam, ale z czasem większość mieszkańców identyfikowała się z bektaszyzmem. Za rządów Ali Paszy z Tepeleny odbudowano starą twierdzę, we wsi była medresa i zrujnowany meczet. Poważnych strat doznała ludność w czasie I wojny bałkańskiej, kiedy wojska tureckie opuszczały wieś, a następnie w 1914, kiedy masakry ludności dokonały wojska greckie. W tym czasie Borsh zamieszkiwało około 5000 mieszkańców.
W latach 1912–1944 wieś znajdowała się na obszarze grecko-albańskich konfliktów etnicznych. Miejscowość ulegała wyludnieniu także z powodu panującej w tym rejonie malarii. W czasie II wojny światowej wieś wspierała ruch oporu, co doprowadziło do jej zniszczenia przez Niemców. We wrześniu 1944 Niemcy opuścili wieś.
Współczesna wieś liczy około 2500 mieszkańców i jest ceniona z uwagi na walory turystyczne i produkcję oliwek. W sąsiedztwie wsi rozpościera się 7-kilometrowa plaża.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wsie w Albanii Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Albanii