mały|Widok od strony Parku im. Juliusza Słowackiego. Hotel „Pod Złotą Kotwicą” – zabytkowa kamienica znajdująca się przy ulicy Zamkowej 1 w Pabianicach, w województwie łódzkim. Obiekt wpisany do Gminnej Ewidencji Zabytków miasta Pabianice.
Historia XIX w. Budynek powstał w drugiej połowie XIX w. W rejestrze pomiarowym z 1878 r. na parceli oznaczonej numerem 249 oznaczono budynek w kształcie odwróconej litery L. Na przełomie XIX i XX w. budynek należał do pabianickiego posesjonata, Rudolfa Budzińskiego. Od 1889 r. funkcjonował w nim hotel prowadzony przez małżeństwo Lindę i Augusta Hegenbartów znany pod nazwą „Pod Złotą Kotwicą”.
XX w. W pierwszej dekadzie XX w. we frontowej części istniejącego budynku dobudowano dwupiętrową kamienice, która aż do przebudowy (1941) wyraźnie odróżniała się od starszej części budynku. Hotel „Pod Złotą Kotwicą” był w tym okresie lokalnym centrum rozrywki, w którym odbywały się bale oraz wieczory oświatowe, wieczory gry w szachy i w domino. W 1913 r., po śmierci Augusta Hegenbarta, prowadzenie hotelu przejął jego stryj Brunon Hegenbart do spółki z owdowiałą Lindą Hegenbart.
Okres międzywojenny W okresie międzywojennym hotel prowadzony był przez Brunona i Lindę Hegenbartów, wciąż stanowiąc miejsce różnego rodzaju zgromadzeń i wydarzeń. Do użytkowników budynku należały m.in.: Pabianicka Chorągiew Monarchistów, Stowarzyszenie Wolnomyślicieli Polskich oraz Szkoła Tańca i Dobrych Manier Stefanii Paszkówny. W 1931 r. istniał projekt otwarcia w budynku kinematografu, który nie został zrealizowany. Po śmierci Lindy Hegenbart hotel prowadził początkowo jej syn Rudolf, a następnie Albin Jakubowski. W ostatnich latach międzywojennych wybito w budynku nowe wejście od strony parku, tworząc kawiarniany ogródek pod nazwą Park Cafe. Zmieniono również nazwę hotelu na: Hotel Polski.
II wojna światowa W 1941 r. budynek przeszedł przebudowę, w wyniku której w wyniku której przybrał wygląd zbliżony do współczesnego, jednolitego gmachu. W tym okresie w budynku funkcjonował niemiecki hotel z piwiarnią pod nazwą Parkhotel.
Okres powojenny Po wyzwoleniu hotel wznowił działalność pod zarządem Albina Jakubowskiego, a następnie Jana Rojka, jednak pod koniec lat 40. XX w. budynek został przejęty przez aktywistów PZPR na potrzeby Wojewódzkiej Szkoły Partyjnej działającej do 1952 r. Od 1954 r. w budynku działała Państwowa Szkoła Położnych wraz z internatem zorganizowana i kierowana przez Jadwigę Stodulną-Miętkę. W okresie PRL budynek przeszedł kilka remontów, m.in. wymieniono pokrycie dachu instalacje centralnego ogrzewania i elektryczną. Szkoła Położnych działała w budynku przy ul. Zamkowej 1 do 1993 r. Budynek został skomunalizowany. W 1994 r. w wyniku przetargu właścicielem budynku został Andrzej Skrzydlewski. W okresie III RP poszczególne pomieszczenia najmowane były przez różne podmioty gospodarcze (m.in. agencje ochrony mienia, pośrednicy handlu nieruchomościami, organizatorzy usług turystycznych itd.).
Przypisy
Kategoria:Obiekty w Pabianicach wpisane do gminnej ewidencji zabytków Kategoria:Hotele w Polsce