Concorde – polski krótkometrażowy film eksperymentalny z 2003 roku w reżyserii Wilhelma Sasnala.
Fabuła Concorde przedstawia niemal wyłącznie widok z okna lecącego ponaddźwiękowego odrzutowca Concorde. Materiał został nagrany kamerą Super-8 na filmie podczas jednego z ostatnich komercyjnych lotów samolotu. Na taśmie utrwalono przede wszystkim chmury i krajobraz widoczne z wysokości – brak w nim jakiejkolwiek narracji słownej czy aktorów. Film ma formę projekcji analogowej – taśma 8 mm jest zapętlona i odtwarzana w projektorze, co sprawia, że obraz z czasem słabnie i zanika. Czas trwania filmu wynosi około 7,5 minuty, a oryginalnym nośnikiem jest taśma Kodachrome 8 mm.
Produkcja Film powstał w 2003 roku, w trakcie ostatnich lotów samolotów Concorde, które ostatecznie zakończyły służbę w październiku tego samego roku. Sasnal świadomie zestawił dwa symbole nowoczesności – samolot Concorde oraz tęsknotę za analogowym kolorem Kodachrome – w refleksyjnej formie artystycznej. Film zrealizowano jako osobisty projekt artystyczny. Po nagraniu materiał został pokazany na międzynarodowej wystawie „Ukryte w słońcu” w Cieszynie zorganizowanej przez Fundację Galeria Foksal towarzyszącej tegorocznej drugiej edycji Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Nowe Horyzonty w Cieszynie – przy użyciu zmodyfikowanego projektora 8 mm z papierem ściernym, który stopniowo ścierał emulsyjną warstwę taśmy podczas emisji. Takie rozwiązanie sprawiało, że przy każdym pokazie wizja znikomego obrazu łagodnie „znikała” z taśmy. Była to artystyczna metafora przemijania: Sasnal wielokrotnie podkreślał, że łączenie ostatniego lotu Concorde’a z niszczejącym filmem Kodachrome symbolizuje kończące się marzenia o „szybkości i luksusie”.
Odbiór krytyczny W 2025 roku Concorde został jednym z pierwszych 70 filmów wprowadzonych do Listy Polskiego Dziedzictwa Filmowego jako „wywierających wpływ na polską kulturę, wyobraźnię i pamięć”.
Przypisy
Kategoria:Polskie filmy eksperymentalne Kategoria:Polskie filmy krótkometrażowe Kategoria:Polskie filmy z 2003 roku