Viola Śpiechowicz – polska projektantka mody.
Absolwentka Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (kierunek: malarstwo). Jako projektantka debiutowała w 1992. Założycielka marek: Odzieżowe Pole (wspólnie z Marzeną Ratowską) i Wake up the Bear. Realizatorka projektu Powiązana Rzeczywistość. W 2017 otworzyła swój pierwszy butik w Warszawie. Jej projekty były pokazywane m.in. na pokazach w ramach Fashion Week Poland, Manufaktura Fashion Week, Międzynarodowych Targów Mody w Brnie, New European Bauhaus w Brukseli, New York Fashion Week, Rochester Fashion Week, Warsaw Fashion Weekend. Projektowała stroje m.in. dla Haliny Frąckowiak, Anny Marii Jopek, Natalii Kukulskiej, Małgorzaty Potockiej, Danuty Stenki, Romy Gąsiorowskiej oraz dla bhutańskiej rodziny królewskiej. Jej wizerunek znalazł się na bhutańskim znaczku pocztowym. W 2015 wystąpiła w programie telewizji CNN International p. Made in Poland prezentującego polskie sukcesy w dziedzinie mody, nauki i techniki.
Odpowiedzi na ankietę udzielone przez Violę Śpiechowićz (obok odpowiedzi takich podmiotów jak m.in. LPP, MODIVO, Zalando, OTCG) były jednymi ze źródeł wykorzystanych w pracy doktorskiej Agnieszki Oleksyn-Wajdy napisanej w 2023 na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego pt. Implementacja zasady zrównoważonego rozwoju w Unii Europejskiej. Studium przypadku branży tekstylno-odzieżowej. W książce Michała Wójciaka Fashion Hunger PL – dziedzictwo polskiej mody XX wieku (Instytut Badań Organizacji Kultury – IBOK, Kraków 2024) na stronie 185 pojawia się fragment o Violi Śpiechowicz i marce Odzieżowe Pole.
Nagrody
Projektant Roku – tytuł przyznany przez Krajową Izbę Mody trzykrotnie tytuł Doskonałość Mody magazynu Twój Styl Nagroda włoskich targów mody Pritti Imagine Nagroda w konkursie Art od Packaging za „Żubranko” (projekt opakowania wódki Żubrówka) wyróżnienie specjalne i statuetka Kobieta Sukcesu Mazowsza 2019 tytuł Wizjoner 2017 przyznany przez Dziennik Gazeta Prawna
Projekty kostiumów teatralnych
2002: Dancing Hz, reż. Marcin Liber, Polski Teatr Tańca w Poznaniu 2012: Trójkąt do potęgi, reż. Wojciech Malajkat, Teatr Syrena w Warszawie 2017: Przyszedł mężczyzna do kobiety, reż. Viola Arlak i Tadeusz Chudecki, Teatr „Bagatela” im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego w Krakowie 2021: Koniec świata będzie śmieszny, czyli gdzie jest najlepszy hummus przed apokalipsą, reż. Aneta Groszyńska, Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego w Radomiu 2025: Miejsce miłosierdzia (Strefa zero), reż. Małgorzata Potocka, Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego w Radomiu
Powiązana Rzeczywistość Powiązana Rzeczywistość to szeroki projekt z wykorzystaniem różnokolorowych nici, na który składają się: obrazy (płaskie i 3D), materiały, suknie, peleryny, torby oraz lumisfery (nici wtopione w bloki żywicy epoksydowej):
materiały i stroje z tej serii były inspiracją do powstania antologii poezji haiku (w większości z tekstami członków Polskiego Stowarzyszenia Haiku) Tęczowy żuk (issa BOOKS, Warszawa 2024). na EXPO 2025 w Osace, podczas koncertu „Tender Strings” z aranżacjami muzyki Fryderyka Chopina na 30 instrumentów oraz z udziałem Orkiestry Filharmonii Narodowej i Natalii Kukulskiej wykorzystano wizualizacje z wykorzystaniem kolekcji Powiązana Rzeczywistość (Connected Reality)
Przypisy
Kategoria:Polscy projektanci mody Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu