Łoźniki – dawna wieś. Tereny, na których była położona, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie miadzielskim, w sielsowiecie Iża.
Inna używana nazwa – Łaźniki.
Historia W czasach zaborów zaścianek w gminie Szementowszczyzna, w powiecie święciańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1905 roku liczył 32 mieszkańców, 74 dziesięcinyГошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, c. 304.Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84.000, opracowanie 1885–1886, wydanie 1913, arkusz XII/21.
Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.
Od 11 kwietnia 1922 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce do 20 stycznia 1926 w Ziemi Wileńskiej, następnie w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim, w gminie Szementowszczyzna.
W 1931 w 6 domach zamieszkiwało 26 osób.
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Iwanki gminy SzementowszczyznaRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 roku. Załącznik..
Przypisy
Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie miadzielskim Kategoria:Zaścianki w powiecie święciańskim (II Rzeczpospolita)