Święciec (ros. Святецкая волость, ukr. Святецька волость) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1867–1923 na Wołyniu. Siedzibą gminy był Święciec.

Historia Gmina zbiorowa Święciec powstała w wyniku reformy struktur administracyjnych państwa rosyjskiego w latach 1864–1867. Należała do powiatu krzemienieckiego w guberni wołyńskiej. Gmina graniczyła od północy z gminą Jampol, od zachodu z gminami Borsuki i Białozórka, od południa i wschodu z powiatem starokonstantynowskim, a od północnego wschodu z powiatem ostrogskimВолости и важнейшие селения Европейской России. – Вып. 3: Губернии Малороссийские и Юго-Западные: Харьковская, Полтавская, Черниговская, Киевская, Волынская, Подольская / Издание Центрального статистического комитета. – СПб.,1885. – 349 c.

W 1885 roku obejmowała 37 miejscowości, a zamieszkiwało ją 6074 ludności. Większymi miejscowościami w gminie były: Święciec , Woronowce, Hawryłówka, Dowgalówka, Iłkowce, Moskalówka, Niemiryńce i Pohorylce.

18 marca 1921, po zawarciu traktatu pokojowego między RFSRR i Ukraińską SRR z jednej a Polską z drugiej strony, wyznaczono nową granicę państwową, która podzieliła gubernię wołyńską na dwie częściAdam Janusz Mielcarek, Podziały terytorialno-administracyjne II Rzeczypospolitej w zakresie administracji zespolonej, Warszawa 2008. Gmina Święciec (z m.in. Święćcem) podległa administracji Ukraińskiej SRR, wchodząc w skład powiatu starokonstantynowskiego w szczątkowej guberni wołyńskiejПостановление ВУЦИК от 12.10.1921 О выделении в состав Волынской губернии уездов Павловского и Коростенского и новом административном отделении Волынской губернии.. Jedynie trzy zachodnie wsie gminy Święciec – Hryńki, Kozaczki i Ośniki – włączono do Polski, gdzie zostały włączone do gminy Białozórka w powiecie krzemienieckimSkorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z dn. 30 wrzesnia 1921 r. i innych źródeł urzedowych. T. 9: Województwo Wołyńskie.

W 1922 roku gmina przeszła pod administrację ZSRR. W wyniku przemian administracyjnych na terenie Ukraińskiej SRR, reforma z 7 marca 1923 zastąpiła ujezdy (powiaty) i wołości (gminy) systemem okręgów i rejonówOkręgi stały się jednostką średniego szczebla, a rajony jednostką podstawowego szczebla lokalnego.Uchwała Prezydium CIK USRR z 7 marca 1923.. Obszar zniesionej gminy wszedł w skład rejonu teofipolskiego w okręgu szepetowskimПостанова ВУЦВК від 7.03.1923 року «Про адміністраційно-територіяльний поділ Волині» (Збірник узаконень України за 1923 р., № 18-19, ст. 306).

Przypisy Volosts and communes of 1890. St. Petersburg: Central Statistical Committee of the Ministry of Internal Affairs, 1892. - (Statistics of the Russian Empire).

Kategoria:Dawne gminy w guberni wołyńskiej