Regiment piechoty koronnej Jakuba Weyhera – oddział koronny autoramentu cudzoziemskiego wojska I Rzeczypospolitej pierwszej połowy XVII wieku (okresu wojny smoleńskiej).
Formowania i zmiany organizacyjne W pierwszej połowie XVII w. wojska zaciężne dzielono na dwa rodzaje: autoramentu polskiego i autoramentu cudzoziemskiego różniące się między sobą sposobem zaciągu i organizacją. Piechota stanowiła podstawę autoramentu cudzoziemskiego, a w swojej masie organizowana była według wzorów niemieckich i zwana potocznie „ludem ognistym”. Podstawową jednostką organizacyjną piechoty był regiment. Król wydawał na jego utworzenie patent wybranemu przez siebie człowiekowi (szefowi regimentu) i zawierał z nim umowę kapitulacyjną. Faktycznym dowódcą regimentu był pułkownik (oberster), który dobierał sobie sztab i dowódców kompanii. Ci ostatni rekrutowali szeregowych (gejmanów) tzw. systemem wolnego bębna.
W XVII wieku wojska Rzeczypospolitej prowadziły działania wojenne na kilku frontach. Walczyły z wojskami szwedzkimi, powstańcami Chmielnickiego, Tatarami Chanatu Krymskiego, Imperium Osmańskim i Carstwem Moskiewskim.
W odsieczy smoleńskiej 1633 roku wziął udział regiment piechoty koronnej Jakuba Weyhera. Posiadał on w swojej strukturze 6 rot i liczył 1000 porcji. W 1643 zlikwidowano regiment Jakuba Weyhera.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Regimenty piesze koronne Kategoria:Regimenty autoramentu cudzoziemskiego Kategoria:Piechota wojsk zaciężnych Kategoria:Piechota koronna w dobie wojny polsko-rosyjskiej (1632–1634) Kategoria:Oddziały I Rzeczypospolitej biorące udział w odsieczy smoleńskiej Kategoria:Oddziały wojskowe Wejherów herbu Skarzyna