Anna Belina wł. Izydora Wiesława Zofia Le­onia Schiller de Schildenfeld, primo voto Leszczyńska, secundo voto Jackowska (ur. 15 maja 1885 w Zaleszczykach, zm. 30 grudnia 1974 w Krakowie) – polska aktorka teatralna i filmowa.

Rodzina Była córką właściciela agencji handlowej Leona Schillera de Schildenfelda i Izydory z domu Pfau oraz siostrą Leona Schillera (1887-1954) - reżysera, dyrektora teatru, działacza teatralnego i posła na Sejm Ustawodawczy. Dwukrotnie wychodziła za mąż: w 1905 roku za Jerzego Leszczyńskiego (1884-1959) - aktora i reżysera oraz w 1923 roku za dyplomatę Tadeusza Jackowskiego (1889-1972). Jej córką z pierwszego małżeństwa była aktorka Irena Fischerowa (1906-2002).

Życiorys Kształciła się w Krakowie, gdzie ukończyła gimnazjum, a następnie uczęszczała na Wyższe Kursy dla Kobiet im. A. Baranieckiego. Już w młodości grywała w przedstawieniach amatorskich, organizowanych przez jej brata oraz Juliusza Osterwę. Debiutowała w lutym 1915 roku w roli Anny w sztuce "Warszawianka" Stanisława Wyspiańskiego. Przedstawienie odbyło się w Białej i było przeznaczone dla żołnierzy Legionów Polskich, a wśród widzów byli: Józef Piłsudski i Ignacy Daszyński. Angaż zawodowy otrzymała w tym samym roku w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie; występowała tam jako Iza Leszczyńska. W 1916 roku wyjechała do Warszawy, gdzie grała jako Anna Belina (od herbu rodowego męża). W stolicy grała najpierw w Teatrze Letnim (1916-1921), a następnie w Teatrze Rozmaitości (1921-1923), gościnne występując także w teatrach Marywil i Bagatela oraz w Łodzi (1916).

W 1923 roku, po rozwodzie z Jerzym Leszczyńskim i poślubieniu Tadeusza Jackowskiego porzuciła scenę. Zamieszkała we Wronczynie, gdzie prowadziła dom męża, goszcząc wiele czołowych postaci ówczesnej polskiej polityki i kultury (bywali tu m.in. Edward Rydz-Śmigły, Józef Beck, Artur Rubinstein, Ignacy Jan Paderewski, Edward Raczyński, Jan Lechoń, Julian Tuwim, Kornel Makuszyński, Juliusz Osterwa, Ludwik Solski i Mieczysława Ćwiklińska). Następnie przebywała z mężem na placówce dyplomatycznej w Belgii, którą Jackowski objął w latach 1929-1937.

Lata okupacji niemieckiej spędziła w Warszawie, mieszkając z bratem. Po wojnie powróciła do Krakowa, gdzie w latach 1955-1858 za sprawą SPATiF-u otrzymała etat aktorski w Teatrze im. Juliusza Słowackiego. Na scenie jednak - z powodu choroby - faktycznie nie występowała.

Została pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Filmografia Kobieta (1917) Carat i jego sługi (1917) - Janina, wychowanica Mirskich Cud nad Wisłą (1921) - Ewa, córka dozorcy szpitalnego Piotra Strzał (1922) - dwie role: żona Jana tancerka Helena Dorit Chłopi (1922) - Hanka, żona Antka Źródło: Film Polski

Przypisy

Kategoria:Ludzie urodzeni w Zaleszczykach Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polskie aktorki filmowe Kategoria:Polskie aktorki teatralne Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1971